Juffrouw anja

Winterdood

Ik was een tijd alleen. Ik bedoel echt, echt alleen. Als ik mijn appartementje in kwam was er niemand. Kilometers en kilometers ruimte. Oké, een paar meter dan. En alleen ik om ze te vullen. Het was heerlijk, die ruimte. De vrijheid. Het was vreselijk. Ik ben niet mijn beste gezelschap. Ook niet van anderen, maar zeker niet van mij. Ik schreeuw en ik krab, ook als ik alleen ben. En de enige die ik dan pijn kan doen, ben ik zelf. Maar het ergste is dat ik praat. Ik kan anderen gek maken met mijn eindeloos herhalende conversaties, die

Lees meer