Juffrouw anja

Tristan

Lente 1998. De zon schijnt dwars door de ramen van het klaslokaal. Ik kan niet wachten tot het pauze is, zodat mijn zweetdoorweekte kleren een kans krijgen te wapperen, en mijn pusdoorweekte huid de kans krijgt om op te drogen. Niets beter voor een aanval van jeugdpuistjes dan de eerste zonnestralen. Tris buigt zich voorover vanaf de bank achter me. Er druipt vocht uit al zijn porien. Hij vraagt of we langs de Albert Heijn gaan. Ik wil wel, maar het is zo godverdomde warm. Ik sta op het punt hem af te wijzen, maar dan zie ik zijn kleine

Read more