Lesbische identiteit

Lesbische identiteit

Ik ben lesbisch. Ik zeg dit niet op een overdrachtelijke manier. Zoals ‘ik drink graag koffie’, of ‘mijn lievelingskleur is blauw’. Ik ben lesbisch zoals een IS-strijder moslim is. Een nobelprijswinnaar wetenschapper is. Een feminist vrouw (m/v) is. Een hockeyer uit het nationale team een topsporter is. Kortom, het is geen leuke hobby of een extra detail bij mijn profiel. Het is ook niet wat ik doe, praktiseer, geloof, waar ik mijn geld mee verdien. Het is wat ik ben. Iets dat me niet altijd in dank word afgenomen. Een geaardheid hoort geen identiteit te zijn. Het hoort niet dat

Lees meer
Diep in de zee

Diep in de zee

“Op mijn verjaardag mag ik zeesterren,” verklaart ze met een glimlach. De zeester, een term die pas recent in zwang is gekomen onder het selecte groepje lesbiennes waar ik me begeef, is toch een zeer bekend fenomeen. De naam misschien niet, maar het gedrag wel: het op je rug liggen en de seks over je heen laten komen. Eigenlijk hoef je alleen maar je ledematen te spreiden en af te wachten. Initiatief of participatie niet vereist. Ik stoot haar lachend aan. Ik weet dat ze er helemaal niet van houdt om te zeesterren. “Het is zoals ik me heteroseks voorstel,”

Lees meer
Sterven voor de 30

Sterven voor de 30

Alles heeft een begin en einde. Zo ben ik opgevoed. Een begin, zo is me verteld, dat je geboren wordt en die eerste kreetjes uitsnakt, zoekend naar lucht. En een eind, zo vermoed ik, waarin je opnieuw die moeite doet om adem te halen. Wat zoveel boeken, liedjes, mindfulness programma’s me proberen te vertellen, maar ik nooit heb geloofd, is dat dingen kunnen eindigen met een begin. Toen ik dacht op mijn dertigste te sterven, dacht ik precies dat. Dat ik op mijn dertigste zou sterven. Dat zou een nieuw begin betekenen van jouw leven, dat ik drastisch frustreerde, en

Lees meer
Denken op 300 km/u

Denken op 300 km/u

Ik lig op het strand en staar naar mijn teennagels. Die zijn rood gelakt, ergens begin mei. Sindsdien ben ik de dagen kwijt. Het is een aaneengeregen slinger van uren vol zonlicht en avonden vol gesprekken. Van interviews en wijnbarren en hockeyspel en flarden toneeloefeningen. Maar geen moment van bezinning. Nou ja, tot nu. In halfslaap kom ik overeind en pak de fles zonnebrand. Een dikke laag op mijn benen, waar spieren als kabels kloppen waarvan ik niet meer wist dat ik ze had tot ik ze ongenadig ging gebruiken. Over een dorstige huid waarvan elke porie open staat om

Lees meer