Sterrenlicht

Twee jaar geleden vierde ik nieuwjaar met mensen die ik al vijf jaar niet had gezien, in het huis van iemand die ik vier weken daarvoor had ontmoet. Hier steek ik een sterretje op en neem me voor dat vaker te doen. Niet omdat het me een doel geeft, of een uitdaging is, of omdat ik daarmee een boodschap overbreng. Maar gewoon omdat ik dit ook kan, een minuut zinloos, uitzichtloos plezier. De dagen na deze foto werd alles anders. Een beter mens zou er bijgelovig van worden, maar antidepressiva werken niet tegen een cynische aard. Sterretjes wel, een beetje.

Read more

Schilderen

Ik leef in een bizar online huishouden. Ik zoek de lades, de kasten en mijn tas af naar een pen, maar moet het opgeven. Er is gewoon geen inkt in dit huis. Voor dingen als printen en schrijven wijk ik meestal uit naar werk, maar daar ben ik even helemaal van weg. Ik overweeg een kaart te vullen met oogpotlood of lipstick. Inkt voor mijn lichaam heb ik genoeg voorhanden. Ik zucht en schilder er dan een lach mee op mijn gezicht. Als ik wil schrijven is het tijd om naar buiten te gaan, de comfortzone uit, de winkels in. 

Read more

In de wolken

De grauwe mist is blijven hangen. Voor de tweede dag op rij blijft het licht dik en wit op de grond rusten. Ik stel me dat in de wolken zijn altijd vrolijker voor. Schattige pluizige schapenwolken. Of van die prachtige oranje-roze flarden zonsondergang. We kunnen allemaal wel een goede portie zonsondergang gebruiken, denk ik, of een flink stuk warm zomerland. Of meer dan honderd meter zicht. Ik hoor een vliegtuig opstijgen, maar zie niet meer dan een vleugel voordat hij de witte soep ontstijgt. Ik vraag me af wat ik hier doe, waarom ik niet daar boven de wolken wegglijd. 

Read more

Mist

een natte soep over de wereld ik zie geen hand voor ogen als je probeerde te raken en mist-t-e is hooguit de helft gelogen ach, het is enkel een schampschot, maar soms gaat rakelings diep ik wou dat ik loog, als ik zei dat ik ook droog, met mijn hoofd in de wolken liep

Read more

Vakantie

Ik rommel wat op de laatste dag voor mijn kerstvakantie. Nuttige dingen, maar met een heel hoog karweitjesgehalte. Ik heb respect voor mensen wiens dagelijkse werk dit is, niet alleen omdat ze me vaak ontlasten en er nog plezier in hebben ook. Maar omdat ik weet dat ik niet functioneer zonder mensen met een structurele, meer planmatige aard  Ik ben godzijdank naast bedenker soms een beetje uitvoerder, anders zou geen van mijn dromen landen. Maar ik stop er mee zodra het routine wordt. Behalve dan met dit dagboek. Ik schrijf al maanden, maar ik ben nog niet aan vakantie toe. 

Read more