Betaling

Ik betaal een dagje uit terug met een meer gehavend gezicht dan ooit. Rode ogen, geschilferde schildpadlagen over mijn oogleden. Eczeem of allergie? Het valt altijd samen met een lente waarin ik niet extreem hard kan gaan vliegen. Ik vraag me niet voor het eerst af of mijn lichaam me probeert af te remmen. Ik denk soms dat ze wijzer is dan mijn hoofd. Mijn moeder appt me dat ze mijn magneet heeft opgehangen en me ‘elke dag even ziet’. Ik stuur haar een foto van mijn bloeddoorlopen ogen. ‘Ik vind je zo ook lief en mooi hoor’ antwoordt ze.

Lees meer

Op stap

Met zonnebrand en zonnebril naar Nijmegen voor een werkdag die meer voelt als een schoolreisje. Fietsend met een OV-fiets over bruggen en woonwijken die ik in alle tijd die ik in deze stad heb doorgebracht nooit heb gezien. Herinneringen ophalen aan vroeger tijden voelt een beetje vreemd in werkcontext. Deze stad had een meisje, en ik had de stad lief door haar ogen, via gestolen momenten. Toen ik nog een OV-jaarkaart had, heb ik menige stad zo liefgehad. Dat geldt niet voor Utrecht, waar ik mijn hart al had verloren voor ik romantische interesses had. De stad waar alles begon.

Lees meer

Veiligheid

Mijn psycholoog vraagt me de drie belangrijkste eigenschappen voor mij om te vinden in een relatie. De eerste is makkelijk. Veiligheid. Ik heb zoveel onveilige situaties geleefd, zoveel onveilige situaties gemaakt. Ik ben zeer schuldig aan mijn eigen en andermans lijden. Het is het belangrijkste dat er bestaat. De andere twee zijn lastiger. Diepgang, besluit ik. En humor. ‘En al het andere dat je nodig hebt?’ vraagt ze. Ik kijk haar nietbegrijpend aan. ‘Deze drie heb ik nodig om een relatie aan te gaan,’ antwoord ik. ‘Alles wat ik nodig heb haal ik wel ergens anders vandaan.’ Dat is nieuw.

Lees meer

Gegiechel

Mijn oren spitsen zich verbaasd bij de plotselinge proest. Het is lang geleden dat ze het geluidje voor het laatst hoorden. Meestal zijn het zuchten, stamelingen, soms ook bulderend gelach. Maar dit was onmiskenbaar een giechel. Je verrukkelijke stem klinkt ergens aan de andere kant van een trein die ik onbedwingbaar in ga springen. Even naar de bioscoop, een gestolen avond in onze serie minidates. Mini omdat het uren zijn, nooit nachten, omdat we bewust onze levens ontvlochten houden. Nu sta ik op de werkvloer met mijn telefoon aan mijn oor. En ik ben aan het giechelen als een schoolmeisje. 

Lees meer

Eczeem en depressies

De wereld is van goud en ik voel me licht zwevend. Niet vliegend, niet vallend. Het enige ongemak slaat ‘s avonds toe. Mijn oogballen kriebelen en er beginnen ook plekken op mijn huid te schilferen. Ik twijfel of ik met de jaren hooikoorts heb ontwikkeld. Of dat mijn trouwste vriendinnetje – heftig eczeem – is teruggekeerd. Ik las laatst over een sterke correlatie tussen kinderen met eczeem en depressies in hun leven. Als iemand met beide aandoeningen ben ik geïntrigeerd. Is het een grote gevoeligheid voor zon dat beiden drijft? Of hebben eczeemlijders gewoon als kind niet goed kunnen slapen? 

Lees meer