Schrijver

Ooit ben ik afgestudeerd in neurobiologie en besloot het toen anders te doen. De laatste jaren van mijn studie voelde ik de grond onder me vandaan glippen, en ik wilde nooit meer meemaken dat ik iets zo vervelend vond als dat. Ik maakte van stukjes schrijven mijn beroep. Leerde toen dat er geen betere manier is om passies te doden dan er werk van te maken. Ik verschoof van werkzaamheden, tussen taken en projecten. Op een dag werd ik wakker en was schrijven niet meer mijn passie en ook niet meer mijn werk. Maar was ik, voor het eerst, schrijver.

Read more

Huidcontact

ken je dat, wie kent het, dat, je een deur binnengaat en je huid smelt in huid en je lippen in lippen en je geen adem hebt voor een gedag en je toch na en zonder alle zuurstof in de wereld blijft, mag blijven, nooit zo erg leven mag we raken nauwelijks en toch, na tien uren, dertig seconden hebben we, niet grijpend, klauwend, dat wat we vaak vergeefs zoeken, niet vinden in de chemische vlucht van drank, drugs, pijn of seks, niets ooit intiemer, intenser, bevredigender, dan dit simpele huidcontact.

Read more

Langzame start

Ik zit met mijn kopje koffie op mijn kamer gewoon een beetje zen te zijn. Ik heb mijn mindfulquotum deze week al opgebruikt, maar ik kan en wil er weinig aan doen. Mijn huid zit lekker om me heen en mijn lichaam is licht. Ik blaas openingen in het schuim op mijn mok en proef zachtjes aan de bitterheid. Soms kan ik deze smaak bijna horen. Alsof er op een gong wordt geslagen ergens in mijn linkerhersenhelft, er een paar luikjes open piepen en één voor één mijn innerlijke Anne’s opstaan en zich uitrekken. “Goedemorgen,”fluister ik ze zacht toe #dagin100woorden

Read more

Onthaasten

Het is een beetje een vage vrijdag. Hiervoor waren twee vrije dagen en hierna drie, vanwege vakantie-uren-efficiëntie heb ik hem niet vrij genomen. De meeste van mijn collega’s wel, dus het is stil in de kantoortuin. Prima tijd om achterliggende mails weg te werken. De klusjes die altijd maar vooruitgeschoven worden. Hoewel het weer niet echt meewerkt deze maand lijkt het met deze lome sfeer op mijn afdeling al zomer. Ik loop in de lunchpauze een rondje. Kinderen zonder jas. Kleine eendjes in het water. Een groen waas over gegroefde takken. De zon piept even door de wolken heen. Sereen.

Read more

Een paar uur dansen

Koningsdag in Amsterdam. Ik werd er altijd een beetje treurig van, de te veel mensen op straat, het net te dronken gedoe, het agressiefseksuele na een bepaald alcoholquotum. Het verplichte gezellig moeten gaan, want thuisblijven is ook zo wat. Sinds ik drie jaar geleden het homomonument ontdekte heb ik er niet zoveel meer op tegen. Als je in de goede hoek zit is het een relaxt feestje met gezellige en – vooral niet onbelangrijk – mij bekende mensen. Ik trek zwart aan omdat dat goed voelt, maak me niet druk over make-up en ga lekker een paar uurtjes dansen met

Read more