Proost

Het is een trage dag waarbij we gewoon eten, lezen of tv-kijken wanneer we er zin in hebben en het uitvoerige geknal buiten negeren. De één na de andere wens komt via app en facebookmessenger binnen, maar ik heb nog geen zin in een nieuw jaar. Ik vond 2017 eigenlijk best oké. Ik richtte dsmmeisjes op, ik deed een paar grote projecten op werk, ik bracht een boek uit, ik deed een toneelstuk. Ik begon te daten met de jonge vrouw die nu nog naast me zit. Het was een goed jaar. 2018 heeft grote schoenen om te vullen. Proost.

Read more

Troost

De NOS-tips bij nieuwjaar zijn heel behulpzaam. Zo mag je je angstige huisdier troosten. Een snelle google-actie leert me dat dat geen schot voor open doel is. Tot zeer kort geleden negeerden we bange honden. Nou ja, een generatie geleden stuurden we een bang kind tijdens onweer ook weer terug naar haar bed, dus eigenlijk verbaast het me niet. Wel dat zoveel mensen nog volhardend zijn in deze mythe. Het is al bijna tien jaar geleden dat ik psychologie en biologie studeerde, maar neem in ieder geval vanuit mijn ervaringsdeskundige kant aan; bij angst is troost een hele normale reactie.

Read more

De kern

Ik ben depressief geweest, ik ben hypomanisch geweest, ik ben donker geweest, ik ben suïcidaal geweest. Ik ben agressief geweest, ik ben over mensen heengedenderd, ik heb mensen vernederd, gepest, emotioneel gekrenkt en ook wel eens fysiek geraakt. Ik ben slecht geweest, en op een verschrikkelijke manier goed. Maar het allerergste wat ik ooit ben geweest is niets. Er was een moment dat ik eindelijk grote schoonmaak hield en alles wat ik voelde in een laatje stopte, dat op slot deed en de combinatie vergat. Ik was er van overtuigd dat wie ik vroeger was zo intens slecht was dat

Read more

Vuurwerk

Het is 29 december en ik heb pas een keer een knal van vuurwerk gehoord. Nu leefde ik de afgelopen weken onder een steen. Ik mag er nu onderuit. En meteen sloeg de eerste bom toe. Levensgevaarlijk speelgoed voor een diersoort die helemaal niet zover van de chimpansee afstaat. Nieuwjaarsnacht is grimmig in mijn stad, vol dronken mensen met een lichttekort en een kerstdepressie die hun handen niet thuishouden. Of dat alleen doen om vuur te gooien naar voorbijgangers. Ik roep al tien jaar dat ik de stad deze dagen uitga. Dit jaar doe ik het voor het eerst echt.

Read more

Schreeuwen

Soms wil ik schreeuwen om niets. Omdat het allemaal even zwaar is en het naar is om je dan alleen te voelen. Ik heb een behoorlijk explosief relatieverleden, ook in ruzie passioneel. Het porren in pijn en de intense opluchting dat je samen aan de andere kant de band weer aanleggen kan. Want boosheid voelen durf ik alleen als ik heel erg vertrouw. Er zijn in de loop van mijn jaren heel wat kinderen met badwater weggespoeld en trauma’s aangeraakt. Toch wil ik nog steeds soms schreeuwen om niets. Om dan te beseffen dat alleenvoelen niet hetzelfde is als alleenzijn.

Read more