Extravagant toetje

Het is een grote dag in mijn kleine bestaan en na weken stress gaan de luiken weer open. Het is grappig te merken dat de stress van anderen juist dan begint. Voor mij is het bevrijdingsdag. De molensteen breekt van mijn nek, ik voel ineens van voren dat ik ook van achteren leef en dat de wereld helemaal niet klein is. Het echte werk moet nog beginnen maar het voor mij inspannende en spannende gedeelte is gedaan. Nu hoef ik alleen maar verder te bouwen terwijl anderen het onderhouden overnemen. Een extravagant toetje na een toch al buitengewoon succesvol jaar.

Lees meer

Veilig

Om drie uur in de nacht word ik wakker van de deurbel. Twee keer. Het kost me een paar uur en een sluiptocht door het huis om in te slapen. ‘s Ochtends belt de buurman aan. In onze berging is ingebroken. We moeten meteen in crisismodus. Politie, VVE, spoedklusjesmannen. Dan eindelijk avond. Ik kijk een niet-kerstfilm met mijn vriendinnetje, hou haar vast tot we geen adem meer hebben. ‘Wat bindt jullie?’ vraagt de lange man van mijn huishomo me later. ‘Dat we hetzelfde naar de wereld kijken,’ zeg ik. ‘Dat ik me met haar helemaal veilig voel,’ denk ik erbij.

Lees meer

Kerst voor zomermensen

Mijn huishomo staat vanaf 10 uur in de keuken om een vegetarisch vijfgangendiner te bereiden. Ik ben de helft van mijn lijstje vergeten, dus moeten we weer de supermarkt in. Als we met ons drieën Chicago kijken krijg ik een appje ‘hoe is kerst?’ Mijn eerste gedachte is ‘huh, kerst?’. Ik heb een gezellige avond met mijn favoriete wezens. Als het niet zo grijs was, ik niet zo moe, had ik van deze winter geen idee. Tot de klap toch valt. ‘Alles komt goed,’ zegt ze als ze weg gaat. Dat is waar. Ook door deze maand komen we heen.

Lees meer

Kerstpakket

Ik kan het gebaar van een kerstpakket waarderen. De praktijk is wat weerbarstiger. Zo zeulde ik afgelopen week zo’n grote doos met de metro naar huis, want op de fiets past hij niet. Daar zette ik hem neer voor mijn huishomo en vriendin, met de mededeling ‘gaan jullie er om vechten, dan haal ik de boodschappen’. Ik weet nooit zo goed wat ik met de spullen aanmoet, maar zij worden er blij van. Vanochtend stond ik met enige opluchting het stevige karton in te kleine hapjes te scheuren voor de container. Leuk gebaar, maar ik ben er weer klaar mee.

Lees meer

Sterren

Het vergt moed om te veranderen. In verandering zoek ik een zomerse dag en moet ik steeds een eindeloze nacht door. Dus blijf ik liever in een vertrouwde cirkel draaien, keer op keer, zelfs als ik weet dat het me nergens heen brengt, zelfs als ik weet waar de pijn toe gaat slaan. Daarbuiten die cirkel kan er drijfzand liggen, en slangen op onvertrouwde paden, valkuilen die ik niet al duizend keer hebt gezien. Toch koos ik het afgelopen jaar voor verandering, bewust, met open armen. En al is het nog geen zomer, moet je al die sterren eens zien.

Lees meer