Geen toekomst

Met acht vrouwen, een man en de liefste baby die er is lopen we over het Drentse platteland. Ik hou van kinderen in mijn buurt, zeker zo’n schattig exemplaar als deze, maar ik geloof toch echt dat ik er zelf geen wil. Ik droom er ook niet van de wereld over reizen, of een groot huis bezitten. Op een derde van mijn leven weet ik nog altijd niet of ik ergens naar wil streven. Het enige levensdoel dat ik voor me zie en dat ik ook al heb waargemaakt is deze. Elke dag opnieuw zoeken naar wat me onverwacht raakt. 

Lees meer

Leeg hoofd

Ik zit met een vriendin, haar vriend en hun baby in een gigantisch huis in het verre Drenthe. Naast de hunebedden. De rest van de meidentroep is onderweg. Tijdens het eten hebben we het over Zuid-Afrikaanse taal, mooier dan Nederlands, waar een slipje een ‘amperbroek’ heet. We zoeken nieuws op waar een mens wel blij van wordt, zoals veertig ontsnapte bavianen in de stad en Fransen die op de vuist gaan voor afgeprijsde potten Nutella. Ik eet iets gezonds zonder vlees. Over een paar weken ben ik weer klaar voor, nou ja alles. Voor nu maak ik mijn hoofd leeg.

Lees meer

Euthanasie

“We rijden langzaam vanwege een persoon langs het spoor.” Een omroepbericht dat ik nog nooit gehoord heb. Tot op heden is er ook nog nooit een persoon op het spoor van mijn trein geweest. Ook vanavond sterft er niemand zo dichtbij en toch mijlenver. Morgen wel. Dan gaat een van onze bloggers zelfverkozen dood. Er zal voor altijd een schrijver zijn die er niet meer is, reacties die ongelezen blijven. Ik ben blij voor haar dat zij niet langs het spoor hoeft te staan. Dat ik daar niet meer sta. Dat mijn trein weer vaart maakt, zonder een krankzinnige klap.

Lees meer

Casino

“Voor de depressie en voor het hart,” schalt de apothekersassistente door de volle ruimte. Kijkt me even aan en voegt dan voor de volledigheid toe “of angst.” Ik voel hoe de casinoautomaat in mijn hoofd beslist wie ik op dit moment ga zijn. Het muisje of de leeuw. Ik negeer de casino, zeg op een vrolijk volume “angst” wat me tegelijkertijd muisje en leeuw maakt. Zet een mentale aantekening. Ik kan tegenwoordig de schuiven in mijn hoofd negeren. Erg interessant. Neemt niet weg dat ik de confrontatie niet prettig vind. En toch ook wel. Dat heb je met verschillende persoonlijkheden

Lees meer

Pijnpunt

Je zou het niet zeggen, maar ik ben net uit een relatiecrisis. Of ik zit op een tussenstation. Het is moeilijk te bepalen vanaf dit perspectief. Op een gegeven moment bereik je elkaar een tijdje niet en schuur je langs een gezamenlijk pijnpunt waarvan je weet; dit is een blijvend probleem. Hoeveel we ook zouden veranderen, deze ontwijken we niet. Dus nu kijken we ernaar en denken hoe we hem overstijgen kunnen. We lachen erom. Of praten over waar het pijn doet en de eerdere punten die we schuurden. Ik hou mijn hart vast, maar eng vind ik het niet.

Lees meer