Blijven kijken

Er was een tijd dat ik een enorme psychische schoonmaak deed. Mijn coach en psycholoog verschilden van diagnose. Ik vertelde ze dat ik niet op zoek was naar een label. Toch heb ik me in hun classificaties verdiept, en meteen maar in alle mogelijke anderen. Mijn voorzichtige conclusie: de uitingsvorm en psychische last van persoonlijkheidstrekken verschillen per mens. De behoefte aan connectie, echt gezien worden, niet. Ik ben niet tegen labels, maar ik draag ze zelden. Want ze versnipperen me in verschillende trekken. Ik wil dat iedereen, vooral ikzelf, door al die kleine stukjes heen het hele mens nog ziet.

Lees meer

Model

We kijken iets met veel modellen en weinig inhoud. Er wordt gemopperd over haarlengtes die moeten worden veranderd. Er zijn wat meisjes die ontegenzeggelijk knap zijn en saai en duf in de camera staren. Er zijn een paar onopvallende muizen in oversized shirts die op de foto intens met hun ogen je netvlies inbranden. Verder doen ze ingewikkelde dingen als zichzelf verkopen, er voordelig uitzien en met een echte glimlach de hele dag rollen door een ijskoude zee. En dan nog het reizen, de fotografen, de medemodellen. Het lijkt me een nachtmerrie. Gelukkig verdien ik mijn geld achter de pc.

Lees meer

Vind me

Na de laatste hevige depressie, toen ik het licht weer zag maar mezelf niet meer kende, startte ik deze blog. Oorspronkelijk begon ik te schrijven om mezelf te zoeken. De blog heet niet ‘vind me’, omdat ik niet op zoek was naar iets absoluuts. Ik wilde iets dat continu van gedaante verandert ondersteunen. Als depressie mij iets heeft geleerd, is het dat je pas iemand bent als je geraakt wordt. Twee jaar later kan ik mijn blogthema’s in categorieën zetten. Ik heb niet het gevoel dat ik mezelf daarmee kader, maar ik heb wel een idee van wat me drijft.

Lees meer

Wasstraat

Mijn nieuwe wekker blijkt niet te vertrouwen. Gelukkig ben ik maar een half uur te laat als ik met een slaaphoofd aankom bij oma. Daarna vertrekken mijn moeder, zus en ik naar een wellness resort. Of zoals mijn vader het noemt ‘de wasstraat’. We zien daar niet veel sauna’s van binnen. We weken vooral in bubbelbaden en hot tubs, met onze hoofden in de volle februarizon en onze lichamen ver van de vriezende wind. ‘s Avonds stroomt de stoom in wolken over ons uitzicht op de eindeloze sterrenlucht. We hebben alle zorgen losgelaten, behalve die van de ijzige weg terug.

Lees meer

Sekte

Het is gezellig op de verjaardag van een van mijn vriendinnen, al vriest mijn tepel eraf elke keer als ik mijn borst per ongeluk buiten steek. We hebben het over koosnaampjes (poedel schijnt niet goed te zijn, tijgerprinses wel), verzinnen een slogan voor gebakken lucht en verwonderen ons over iemands kin, die er normaal uitziet, maar bij knijpen compleet botloos en beweeglijk is. Als we met zijn zessen tegelijk in elkaars kinnen knijpen, beginnen mensen in het cafe enigszins raar op te kijken. Het ziet er waarschijnlijk uit alsof we een ongewone sekte vormen. Misschien is dat ook wel zo.

Lees meer