Heel veel

We zitten aan het water. Ze vindt dat ik zonnebrand op moet. Ik wil eerst mijn eten op, anders plakt het in mijn mond. Het rust niet in haar hoofd. Ze wil mij niet kwijt, dat is onlosmakelijk verbonden aan protectie van mijn lijf. Ik was het al vergeten, maar als ze aandringt op het zoeken van de fles in mijn tas, voel ik me betutteld en gedreven. En dan zitten we daar, op dat terras, boos. Het gaat nergens over en toch over heel veel. Gelukkig weten we wat we ermee moeten. Zowel met nergens als met heel veel.

Read more

Na morgen

Na morgen heb ik vakantie. Niet met wuivende palmen en een aanstormende zee. Met een week van optredens en een week verhuizen. Maar toch, vakantie. En het blijft maar eindeloos zomer. We lunchen bij een nieuw tentje op oud gras. Naast brood en beleg een lep blaadje sla, een klomp huzarensalade en een schijf ananas. Haar muntwater heeft een houdbaarheidsdatum van december 2017. We hebben allebei geen trek  om er iets mee te doen. Ik ben niet iemand die er iets van zegt. Zij heeft er geen zin in. En na morgen, na overmorgen, na deze dagen, zijn we weg.

Read more

Soepkind

Ik huiver wat boven de minestronesoep. Toen ik jong was noemden ze me een soepmens, want soepkind klonk zo onaardig. Ik was gek op dat spul. Nu ik ouder ben geworden en andermans soepen heb leren kennen, blijken er allerlei heel dikke variaties te bestaan. Erwten bijvoorbeeld, te vies voor woorden. Of dit. Tomatenpap gevuld met wazige dingen, waaronder pasta. Ik vind pompoen nog wel te doen en voor een bak room -maar niet te dik- met een enkele asperge, paddestoelen of wat mosterd begin ik te watertanden. Maar een soepmens blijk ik niet. Doe mij maar een liter bouillon.

Read more

Nasmaak

Ik roer in mijn koffie en beantwoord een vraag of zes. De meesten zijn niet eens gesteld. Er is heel wat veranderd, en de omstandigheden zijn daar zeker niet het minste van. Maar ik kan daar niet alles op afschuiven. Ook ik ben veranderd, daar begon het allemaal mee. Ik haal het laatste schuim uit de afgekoelde kop en ga nog even, streng, over al die antwoorden heen. Geen bittere nasmaak. Het was misschien wel de meest complete en coherente versie van mij die ik ooit heb gegeven, zonder angst. Ik voel me er moe, maar ook oneindig sterk bij.

Read more

Matras en wifi

De verhuisstress slaat toe. Ik bestel alvast een matras en internet. Straks zit ik op die mooie maar kale houten vloer, met alleen een slaapplek en wifi. Andere meubels durf ik pas te bestellen als mijn interieurarchitect langs is geweest, want het verleden wijst uit dat ik zo’n rommel maak van huizen dat ik mezelf die keuze maar bespaar. Het geeft een aardig idee van wat ik als het allerbelangrijkste om te wonen zie. Geen koelkast, of bank, of wasmachine. Een plek om te slapen en de mogelijkheid om snel en onbeperkt op internet mijn tijd te verdoen. Meer niet.

Read more