Samengebalde angst

Als ik binnenloop op sandalen en langzaam in adem voor mijn vergenoegde monoloog, voel ik dat al die samengebalde angst zich aanspant om er helemaal in te gaan. Ik ben altijd gespannen als een veer, maar deze dag leek die veer me sterk genoeg om een schoolklasje op te laten springen. Tot dit moment wilde ik nog weg, eruit stappen, de boel afblazen, maar nu loop ik binnen op sandalen, adem ik in. Begin aan die eerste vergenoegde zin. Dwing alle ogen naar daar, op dat podium, naar mij op die zetel. En ga er voor het eerst helemaal in.

Lees meer

Moois maken

Ik wist dat er een nieuw design voor onze website aan kwam. Ik had de opdracht zelf gegeven. Wat ik niet wist was dat het vandaag in mijn mailbox zou zitten. Dus ben ik, ergens tussen de laatste toneelrepetities en het uitwerken van interviews voor ons boek -dingen die af moeten voor mijn verhuizing- een site aan het herbouwen. Soms is mijn leven niet saai genoeg. Dat moet ik onthouden voor de volgende winter, als ik me terugtrek en bang ben dat ik er niet toe doe. Hoeveel moois ik stiekem van mijn leven maak, als ik even niet oplet.

Lees meer

Raket

Ik heb bijna geen eigen tanden meer, maar zit om de haverklap bij de tandarts. Vandaag was de laatste keer van een driemaandelijkse reinigingscyclus. Ze boekt meteen de volgende cyclus, want er is maar een ding dat ik minder snel doe of moeilijker vind dan een afspraak maken, en dat is een gemaakte afspraak afzeggen. Dan is het tanden op elkaar en doorbijten, om in het thema te blijven. Mijn lippen kunnen tuiten duurt net zolang als het grijze gedeelte van de dag. Pas om vier uur trek ik geen scheve lach meer en kan ik genieten van een raketijsje.

Lees meer

Zoet wonder

Mijn lange haren waren in twee vlechten getrokken, groen gespoten, en toen ik schoorvoetend het podium op struikelde en mijn zin al verhakkeld op het puntje van mijn lippen lag, gebeurde iets wat mijn voorstellingsvermogen te boven ging. In die musical in groep acht. De zin kwam vloeiend over mijn lippen, die van iemand anders bleken te zijn, iemand die niet hakkelde of struikelde. Bijna vijftien toneelstukken verder, en ik stotter nog net zo erg door de repetities heen. Ik hoop, zoals elke keer, op dat zoete wonder als er publiek bij is. Tot nu toe was de hoop terecht.

Lees meer

Kapper

Voor de Pride gaan we bij de kapper langs. Eentje die we kennen, want wisselen van kapper is net zoiets als wisselen van supermarkt; je zoekt je een ongeluk en vindt toch niet wat je wil hebben. Eenmaal op de stoel vlieg ik in volle vaart door de smalltalk heen. De kapster houdt net zoveel van praten als van haren, maar wanneer ik weer geknipt naar de uitgang loop, weet ze eigenlijk nog niets. Het is een zware taak, die kappersgesprekken, maar voor het eerst in jaren maak ik meer dan genoeg lichte dingen mee voor een bezoek of drie.

Lees meer