Homo’s en ballen

Homo’s houden van ballen, maar weten er niet altijd even goed raad mee. Tenminste, niet als ik dit moment mag geloven, een uitwisseling van publiek en bootjes op de Utrecht Canal Pride. In alle opzichten een kleiner feest dan zijn grote broer in Amsterdam. Niet dat ik het gemoedelijker wil noemen, Amsterdam Pride is een van de weinige dagen waarop ik binnen de grachten van de hoofdstad nog vrijheid, gelijkheid en broederschap voel. Maar de Utrechtse versie heeft wel iets, iets kleins, kneuterigs, oncommercieels. De laatste boot, met alle politieke partijen in hetzelfde schuitje, maakt het trotse gevoel echt af.

Lees meer

Verveling

Soms kan ik urenlang werelden ontwerpen, ik hoor niets, ik zie niets, ik verdrink. Ik leef voor die momenten, de momenten dat ik eigenlijk niet leef. Als ik geen angst voel die me half verlamd, verveel ik me vooral. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik altijd angst op zoek. In ontspannen momenten lees ik vijf boeken per week en ik doe thuis drie dingen tegelijk. Gisteren deed ik uit noodzaak voor het eerst zoiets op mijn werk: de website updaten tijdens een vergadering. Ik geloof niet dat ik, op de echt gefocuste momenten na, ooit zo productief ben geweest.

Lees meer

Zenuwen

Op het tergende bord van mijn toekomstige nest hangt sinds gisteren de gele sticker, ‘verkocht’. Het is mijn laatste voyeuristische moment, ik verhuis voor deze paar weken terug naar mijn tijdelijke huis. Begin juli is de sleuteloverdracht, in dezelfde week als mijn toneelopvoeringen, waar ik dit jaar nog een beetje extra zenuwachtig over ben. Niet het rustigste jaar uit mijn leven, denk ik zuchtend. Er komt aan het einde van het jaar ook nog een boek aan. Zoveel beweging, het kan me benauwen. Maar dan bedenk ik me dat het leven nog veel enger was toen ik stil bleef staan.

Lees meer

Gewoon doorleven

De mondhygiëniste is nog een beetje ontdaan van de paniekaanval. Ze blaast met een van de tandapparaten lucht op mijn voorhoofd en polsen. Ik ben het zelf alweer half vergeten, het overkomt me met regelmaat dat mijn hart denkt dat ze een racewagen is. Ik heb er zelfs medicatie voor, omdat ze me na een hartmeting niet zonder wilden laten gaan. Verder doe je er niet veel aan. Gewoon doorleven werkt het beste. Als de kaakverdoving is uitgewerkt eet ik met vriendinnen en loop met een tas vol van tevreden oppaskat. Die heeft ook een tikje van de molen gehad.

Lees meer

Kleinere bron

‘Niet alleen je stem verandert, ook je intonatie,’ zegt ze. Ik heb een klein half uur gesproken over angsten. Zelf vind ik het ook fascinerend hoe ik, als een onderwerp hoogstpersoonlijk is, uit een andere bron lijk te putten dan wanneer je me over iets spreekt waar ik kennis over durf te claimen. Het is alsof die bron een kleinere woordenschat heeft of een beperkter analytisch vermogen. Alsof ze wat rauwer is, of jonger. Soms zwijgt ze maar gewoon, maar dat kan niet in een interview. Dus bazelt ze met die zoekende toon, over dingen die ik van vroeger ken.

Lees meer