Leeg geluk

Het blijft me overkomen, dat ik onderschat hoe zwaar iets kleins telt, hoe erg mijn humeur wordt bepaald door minieme dingen – een nieuwe kast, een gemiste vakantie. Zonder dit dagboek zou ik het misschien helemaal niet registreren. Het overkomt me ook met grotere zaken, een verhuizing bijvoorbeeld, ander vrijwilligerswerk, een nieuwe hobby. Dat ik van te voren de impact niet in kan schatten. Dat is waarschijnlijk maar goed ook, anders veranderde er nooit wat. Stel je voor dat ik altijd een beetje gelukkig zat te wezen. Tevreden uit het raam liep te turen. Wat een leeg leven lijkt me

Read more

Zomerchagrijn

Ik ben chagrijnig en ik heb niet echt een aanwijsbare reden. Misschien is het omdat het op werk nu wat rustiger is, het huis driekwart af is,  mijn manuscript ingeleverd. Ik ben de rust het niet meer gewend. Verder korten de dagen wat en heb ik het ook al een keer heel koud gehad. Normaal gesproken begint mijn zomervakantie eind deze week, maar dit jaar ga ik met alles wat gedaan moest worden, niet. Dat is niet erg, maar straks ben ik jarig en gewoon in Nederland. Ik denk dat ik het dan het meest zal missen, mijn Griekse zomerstrand.

Read more

Kassie

Ik deel mijn huis met een nieuw meubelstuk, Kassie. Kassie is groot, glanzend en in-your-face. Ik kan vrijwel al mijn aardse bezittingen in haar kwijt en misschien ook wel wat onaardse. Toen ik haar voor de eerste keer zag heb ik haar zeker een minuut omhelsd. Dat kan door de drankkeuze bij mijn diner zijn geweest, maar welkom is ze zeker. Het is een van die belachelijke dingen die je leert als je iets ontzagwekkends als een huis koopt; je bent oneindig bezig en het zuigt al je energie, tijd en geld. Maar nieuwe meubels maken wel gelukkig. Een beetje.

Read more

Mystica

Ik zie een grote toekomst voor het zelf meten van gegevens voor medische dossiers, het implanteren van chips om te betalen, het uploaden van mijn brein op een server. Ik ben dataïst, mens van de toekomst. Ik ben ook begiftigd met waarden die de vrijheid van mensen als hoogste goed zien en ik kan hartstochtelijk worden als het gaat om gelijkheid. Dat maakt me een humanist, volwassene van het nu. Die twee zijn onverenigbaar zonder te geloven dat ik meer ben dan een inefficiënte biochemische datastroom. Gelukkig ben ik vooral ook een mysticus. Mijn innerlijk kind vertrouwt nog op magie.

Read more

Nietsontziend

Er klinken musicalliedjes door de kamer, uit een boxje. Ik vraag me af waarom ze de moeite doet, de televisiezangers steken ook versterkt maar bleekjes af tegen haar stem. Een paar nachten geleden droomde ze een spin in bed. Haar gil deed het huis op zijn grondvesten trillen, de onderbuurvrouw appte of we inbrekers hadden. Dat was een hoge uitzondering, meestal hoor ik haar graag aan. Zo graag dat ik een nietsontziende poging doe bovenop op haar in de stoel te klimmen. Soms vergeet ik dat ik geen kat van twintig kilo ben. De tik op mijn neus verdien ik.

Read more