Proost

Ik kom per ongeluk langs een narcismeblog. Het vertelt hoe liefdevolle mensen er zijn ingeluisd door charmante mensen. Maar de charmanten blijken beesten, er op uit om anderen doelbewust te lokken. Roodkapje en de wolf. Het is bijna 2019 en ik hoop dat we allemaal volgend jaar twee dingen geloven; een mens is bijna altijd een beest, maar uiterst zelden doelbewust. Roodkapjes zijn er, maar zijn genuanceerd. Volgend jaar is hopelijk het jaar van durven kijken naar jezelf voordat je schreeuwt. 2019 als het jaar van echte Roodkapjes. Het jaar dat de wolf zijn herintrede mag doen in Nederland. Proost!

Lees meer

Kort samengevat

Ik zat gewoon lekker in kluizenaarsmodus achter mijn computer. Niet-aanspreekbaar, alleen maar bezig met code. Toen kwam een whatsappje van mijn zus, die met broer om de hoek in de wijnbar zat. Dus uiteindelijk was mijn dag, kort samengevat: wijn drinken, kaasplankje eten, wijn drinken, vleesplankje eten, wijn drinken, nacho’s eten, wijn drinken. Toen verscheen de aanhang en begonnen we met zijn allen weer van voor af aan. Nu eindig ik met een grote mok chocolademelk. Als ik op dieet was is die toch al verpest. Hoogstaande literatuur krijg je niet van zo’n dag, maar ach, lekker was het wel.

Lees meer

Pornobloggen

Ik heb een prachtige blog. In tegenstelling tot mijn social media wordt hij maar matig bezocht. Dat is het nadeel van bloggen in honderd woorden. Het meeste dat ik te zeggen heb kan ik elders kwijt. Toch zijn er wel mensen die eens komen snuffelen. Ik krijg af en toe een lieve reactie. En google stuurt me een paar mensen per dag. De meesten via zoekwoorden als ‘lesbische seks’. Ook op andere erotische termen schijn ik erg goed te scoren, Het is  jammer dat ik geen pornosite beheer, denk ik, als ik de zoveelste sekszoeker over mijn site zie gaan.

Lees meer

Stilte

Werken tussen kerst en oud-en-nieuw is anders. Het is rustig. Ik krijg een hoop kerstverhalen en koffie. Af en toe bewaak ik in mijn eentje de grote, stille afdeling. Ik bel met wat service-afdelingen om te zien of er nog iemand zit, en herken vertrouwde stemmen, mensen van wie ik eigenlijk al wist dat als er een antwoord was, die van hen zou komen. Zelfs de weg naar huis is stil. De twee treingenoten die nog van Amsterdam naar Rotterdam gaan. De witte kat bij de garage, die vandaag niemand heeft gezien. Ze hoopt dat ik haar eten breng, misschien.

Lees meer

Derde kerstdag

Het is tweede kerstdag. De eerste vierde ik met mijn gezin en hun families. Deze is van mijn vriendin, mijn kat, en ik. Zij ligt in bad met een glitterbruisbal, de kat zit in de boekenkast. We eten MCDonalds, omdat het nu vegetarische burgers heeft, de kat krijgt iets met schol en garnaal. Ik wou vooral dat ik me niet opgejaagd en schuldig voelde, maar gewoon ongelukkig. Dat het 2019 was en we wel verder zouden zien. Morgen mag ik weer naar werk, het is bijna een bevrijding, ik hou mijn mond voor zolang het duurt en tel tot tien.

Lees meer