Automatische concepten

Persoonlijkheidsstoornis

Ik ben enigszins ingelezen in psychische stoornissen en ik vind er ook het een en ander van. Wat precies kun je lezen in mijn interview. Ik weet ook veel van de DSM, de psychiatrische bijbel. Wat veel mensen niet weten is dat de DSM in andere landen helemaal niet zo heilig is als in Nederland. Wat zelfs ik niet wist was dat de concurrent afgelopen jaar een versie heeft uitgebracht waarin alle persoonlijkheidsstoornissen zijn teruggebracht tot eentje, omdat wetenschappelijk geen verschil kan worden aangetoond. Dat is iets dat ik in ieder geval hoor te weten. Waarom is het geen wereldnieuws?

Lees meer
Automatische concepten

Beetje stil

Ik besta nog! Het is een beetje stil aan deze kant. Ik kan niet echt over iets anders praten dan over ons boek, dat vanaf morgen in de winkels ligt, dus hou ik voor de zekerheid maar even mijn mond. Er gebeuren ook andere dingen, zoals een ketel die niet goed is aangesloten in huis – want alles wat mis kan gaat ook mis – en een meer dat weer ontdooit is, een gezellig nieuwjaarsdiner met mijn vrienden en allerlei aanstaande baby’s in mijn omgeving. Maar mijn hoofd heeft eigenlijk maar één prioriteit, dus het is wat stiller. Maar ik

Lees meer
Automatische concepten

Trouwfoto

Hij was een beetje bewogen, maar in sepia goed te doen, vond de fotograaf. Ik zie vooral de spanning in onze ogen, een beetje geweken omdat het boek een half uur voor aanvang ook echt arriveerde, maar met de presentatie nog voor onze kiezen. Een foto tussen de bevalling en het moment dat de familie binnenkomt. Een trouwfoto, op de dag gemaakt waarin alles perfect moet en dus eigenlijk niets goed gaat. Ik heb zin om deze foto als levensgebeurtenis in mijn facebooktijdlijn op te slaan. Ik heb het er al veel over gehad, maar het voelt nog niet genoeg.

Lees meer
Automatische concepten

Boek overhandigen

Ik ben moe, zo moe, alsof ik een marathon heb gelopen. Er ligt sneeuw op het hele bevroren meer, waardoor het onwerkelijk wit is uit mijn raam. Een marathon zal wel gelijk staan aan een beenbreuk. Gisteren heb ik welgeteld een minuut op het podium van Tuschinski gestaan, om de staatsecretaris van het VWS ons boek te overhandigen. Je weet wel, the usual. Nu ben ik heel moe, een beetje verdrietig en leeg. Gelukkig hebben we de foto’s nog. En een doos met boeken, die ik weigerde terug te geven aan de uitgeverij. ‘Ik neem mijn baby’s mee’, zei ik.

Lees meer
In het volle licht

In het volle licht

s’ Ochtends schrik ik wakker. Er brandt een vuur in mijn onderbuik. Mijn spieren staan strakgespannen. Snel ga ik in mijn hoofd langs de mogelijke doodsoorzaken die op de loer liggen. Er zijn er geen. De volgende dag schok ik weer op uit mijn slaap. Nog steeds geen doodsoorzaak. De kriebel in mijn maag is dezelfde als die vlak voor een parachutesprong, een onherroepelijke val. Ik loop geagiteerd door naar de keuken en maak koffie. Dit wordt een hel. De derde ochtend, meteen maar de koffie. Lekker soezen met mijn ogen dicht zit er niet in. Het vuur is heftiger

Lees meer