Automatische concepten

Luisteren

Ik vlucht een week uit Nederland, en dat komt op een goed moment. De grond wordt me heet onder de voeten. Ik maak me altijd zorgen als grote groepen mensen worden weggezet als slecht of dom. Zoals vroeger, toen we massaal besloten joden te vergassen en homo’s te verketteren, maar ook nu sommigen alle moslims als terroristen zien en anderen alle Forumkiezers als minderwaardige landgenoten. Alles wat je aandacht geeft groeit, zeggen ze. Maar in mijn beleving is andersom nog kwalijker: alles wat je in een verdomhoekje drukt radicaliseert. Emoties, dwanggedachten, mensen; wat je demoniseert groeit vanzelf tot een demon.

Lees meer
Automatische concepten

Zorgen

Op de tv klinken exitpolls, zetels en toespraken. Ik kijk even mee bij de winst van Forum. Ik ben er geen fan van, veel van mijn medelanders blijkbaar wel. Ze missen Fortuyn, zijn onze regering moe of gaan voor een nieuw charisma. Teken van een verontrustend sentiment, registreer ik als feit, veel emotie voel ik niet. Ik heb dat tegenwoordig met meer dingen, zoals aanslagen in de tram. Registratie met droge ogen. Het laatste sentiment dat me overviel was de clown als president van VS. Ik maak me zorgen, ik wil daar bij stil staan. Maar het verbaast me niet.

Lees meer
Automatische concepten

Overstappen

Ik stem al jaren op GroenLinks, maar van de laatste keer heb ik spijt. Om de verkeerde redenen. Als Jesse zijn mond opentrekt in een debat wil ik het liefst met mijn vingers in mijn oren onder mijn bed kruipen of anders met mijn hoofd tegen de muur slaan. Als hij een pyjama aantrekt of popiejopie op een cover staat herken ik hem niet, want hij lijkt zo verschrikkelijk vervangbaar. Prachtige partij, mooi gedachtegoed, maar ik kan het niet meer aan. Ik ben kinderachtig, het is op de persoon gespeeld, het is onaardig. Maar ik stap over. D66 of PvdA?

Lees meer
Automatische concepten

Tragedie

Vandaag schoot een drugsverslaafde, misschien verwarde, Turkse man, die al een gevangenisstraf boven het hoofd hing, met een mogelijk eerwraakmotief drie mensen dood en vijf mensen neer in een tram in Utrecht. Heel Nederland krabt zich achter de oren of het gaat over relationeel geweld, een terroristische aanslag of misschien toch een psychisch getroebleerde lone wolf. Alsof het een het ander uitsluit, alsof er maar één schuldig hokje is dat past. Het is een tragedie. Daar sta je bij stil. Daarvan onderga je de pijn. En je gaat door. Want van zo’n motief, worden we daar ooit iets wijzer van?

Lees meer
Automatische concepten

Enge mensen

De wekker ging, maar ik kreeg het niet voor elkaar om op te staan. Iets voor 8 uur trok mijn vriendin de tussendeur dicht, want bewegen kon ze me niet. Er kwamen grote vreemde mannen binnen. Ze wilden bij de gasketel. Mijn vriendin ruimde de kast leeg. Ik riep ‘zal ik je helpen?’ toen ze al klaar was. De buurvrouw kwam binnen om te praten over de gasmannen. Ik wankelde naar de badkamer, trok een badjas aan, zag mijn bed, kroop erin en sliep verder. Er is niets zo eng als mensen in mijn huis. Maar de slaap trok harder.

Lees meer