Blogs in oktober 2019

Vooravond

Het is bijna geen oktober meer te noemen. Ik lees in een jurk zonder mouwen in de zon op mijn nog warm balkon een roman over liefde. Vannacht lag ik in coma, alsof alle slaap van een week angstaanvallen was opgespaard. Na de laatste bladzijde zwijg ik naar de overkant. Wat als je het huis hebt dat je wilt houden in de stad waar je wil wonen met de vrouw waar je oud mee wilt worden. Maakt dat het leven voltooid, of leeg? Ik denk aan mijn angstaanvallen, deze allerlaatste zon. Zelfs tevredenheid draagt zwaar, op de vooravond van november.

Naar blog

In de boekwinkel

Ik moest even twee keer met mijn ogen knipperen toen ik deze foto zag. Ons boek ‘het mens achter de labels’ heeft hier en daar een boekhandel gehaald, zoals bij ons in Rotterdam, de Nieuwe Boekhandel waar we onze presentatie hielden, en ergens in een klein stadje in Groningen waar een van onze medeschrijvers woont. Maar die exemplaren zijn al enige tijd verkocht en acht maanden na lancering had ik niet verwacht dat het boek nog ergens offline gespot zou worden. Mis dus. Nog altijd te verkrijgen in de betere zelfstandige boekhandels, zoals Island Boekholt in de Westerstraat te Amsterdam.

Naar blog

Any road

Ik vond Alice in Wonderland nooit zo interessant in mijn jeugd. Ik denk dat ik te oud was om nog in bizarre sprookjes te geloven en te jong om filosofische vraagstukken te snappen. Nu kom ik soms stukjes tegen die tot mijn verbeelding spreken, zoals deze zin. Het heeft geen zin een pad te kiezen als je niet weet waar je naartoe wilt. En als je niet wil bepalen waar je naartoe gaat, hoef je ook de weg niet te volgen of bang te zijn voor een verkeerde afslag. Zonder doel voor ogen is elke weg even goed – of […]

Naar blog

Doekje

De website dsmmeisjes is vooral om verhalen te delen, niet als oplossing voor psychische klachten. Ergens hoop ik dat het soms toch een doekje voor het bloeden is. De meeste mensen worstelen door, maar deze week verloren we voor de vierde keer een schrijver. Haar dood was zelfgekozen en door de wet gelegaliseerd. Ik ben niet tegen euthanasie, het is goed dat de keuze er is. Ik ben ook niet voor euthanasie, ik sta niet te juichen wanneer het de enige keuze is die overblijft. Maar ik kan er hooguit een beetje zijn, met mijn doekje voor een zee van […]

Naar blog

Narcistische exen

Sommige relaties in mijn verleden hebben wat van elkaar weg. Eerst was het net een sprookje. De nieuwe vrouw hemelde me op, ik wentelde in haar aandacht. Langzamerhand kwamen er haarscheurtjes in het perfecte plaatje. Tenslotte ging het uit. Ik besefte dat die hele mooie tijd een leugen was geweest. Ik voelde me gemanipuleerd, gebroken en beschadigd. Alleen vanaf mijn kant, met het perspectief naar het verleden, vol in de pijn, had ik relaties met die nieuwe hype van gedehuminariseerde wezens, ‘de narcist’. Vanaf hun kant zal omgekeerd wel hetzelfde gelden. Het is niet voor niets dat we exen zijn.

Naar blog

‘Herstel’

Ik heb een sociale angststoornis. De paniek kan zijn kop opsteken in elke treinreis, bij elk supermarktbezoek, elke keer dat ik de buurvrouw tegen kom, elke keer als de telefoon overgaat, elke afspraak. Ik ben bang voor het oordeel van anderen. Ik heb deze angst altijd gehad en hoe vaak ik de angst ook aanga, in een nieuwe situatie of met nieuwe mensen komt het terug. Ook in situaties die ik al honderd keer heb meegemaakt, met mensen die ik van jongs af aan ken, kan ik gaan blozen, trillen, beven, dichtklappen of in paniek raken. Ik kan daar met […]

Naar blog

Ik ben half open

Openlijk lesbisch zijn was niet de norm toen ik openlijk lesbisch werd. Openlijk last van psychische klachten hebben was niet de norm toen ik daaraan begon. En om heel openlijk te zijn: dat openlijk-eerlijk-kwetsbaar gedoe lucht niet altijd op. Het is niet altijd het beste wat ik voor mezelf kan betekenen. Het is een overlevingsstrategie, me verbergen in het volle zicht, maar niet mijn enige. Ik vind het fijn dat er begrip ontstaat door open-eerlijk-kwetsbare verhalen zoals die van mij. Maar openlijk-eerlijk-kwetsbaar is slechts een middel dat ik in kan zetten als dat nodig voelt. Niet een doel op zich. 

Naar blog

Dansen

Ik probeer weer eens wat nieuws, want ik heb aan alle dingen die ik niet durf nog geen genoeg. Dansen. Iedereen die ooit naar een voorstelling van me is geweest weet dat ik daar nog net wat minder goed in ben dan in zingen. Ik word er ook erg vrolijk en een beetje high van, terwijl ik mijn pasjes vernachel. Dus ga ik naar zo’n absolute beginnersklas en zwaai wat met mijn heupen. Het is interessant. Ik denk dat ik er, net als met alle sporten, nooit gracieus in ga worden. Wel high dus, en dat is ook wat waard.

Naar blog

Instabiel geluk

‘Ik ga een stukje tikken,’ probeer ik haar de mond te snoeren. Het werkt niet. ‘Waarover?’ vraagt ze. ‘Oh, over dat geluk niet iets is om permanent na te streven, want het is een instabiele staat waarin je lichaam en hoofd helemaal niet zo lang kunnen verkeren…’ begin ik. ‘Dus precies waar het laatste boek van Dirk de Wachter over gaat,’ zegt ze. Dat zou best kunnen, een origineel standpunt is het niet. Meer keiharde neurowetenschap. Dus bij deze 100 woorden die niet vuilgemaakt hadden hoeven worden: ik wil niet gelukkig worden. Doe mij maar tevreden, met een dosis uitschieters.

Naar blog