Over de erkenning dat het soms niet ‘even gewoon doorbijten’ of een ‘zware periode’ is, maar een jarenlange strijd. Die niet iedereen doormaakt. Dus dat ik niet de enige ben die er in faalt. Dat hulp zoeken geen zwakte is. Dat ik altijd op mijn hoede moet blijven. Dat ik altijd psychisch gevoelig zal zijn. En dat is niemands fout.

Ik schrijf meer over dit onderwerp op dsmmeisjes.nl

Automatische concepten

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten, uit de band springen was een onbegrijpelijke zaak. En ook tot in de puntjes enge dingen voorbereiden hoorde er bij. Er is zo weinig van over dat ik soms kan huilen van frustratie. Ik herinner me het moment dat mijn bureau volliep met spullen die ik al dan niet gebruikte. Dat ik niet meer schoonmaken kon. Dat ik voor het

Lees meer
De bodem

De bodem

‘Het maakt niets uit’, dacht ik vaak, als ik de deur van mijn huis dicht trok. En ik was alles al bijna vergeten. De woedende onmacht die ik voelde om mijn ideeën te laten landen. De monotonie van de taken me uiteindelijk werd toevertrouwd. De angst die de dingen me kostten, juist die dingen die de anderen het allerbelangrijkste vonden om me te zien doen. ‘Het maakt niet uit,’ dacht ik. ‘Ik krijg mijn geld, ik spartel wat rond, ik kom thuis, verval in mijn depressie, verdrink wat ik nog aan herinneringen heb. En morgen sta ik niet meer op.’

Lees meer
Lessen die ik leerde van mijn angststoornis

Lessen die ik leerde van mijn angststoornis

Ik heb een angststoornis. Toen me dat voor het eerst werd verteld, nadat ik als een zielig hoopje tranen leeg was gelopen op de bank van een therapeut, dacht ik alleen ‘huh? Is wat ik meemaak zo raar dat het een stoornis is?’ Ik voelde me alsof ik het niet goed had uitgelegd. Maar ze had natuurlijk gelijk. En dat was mijn eerste les: Ik ben geen aanstellerAls ik vertel dat ik me banger voel voor een gesprek met de huisarts dan wanneer ik net bijna ben aangereden door een auto, is dat omdat ik me daadwerkelijk banger voel. Ik

Lees meer
Genezen

Genezen

En toen had ik eindelijk de put uit den treure bekeken. Mijn nagels tot diep in de modderige zijkanten gedrongen. Uit doodsnood geklauwd, gescheurd, gewrongen. Tot ik mijn hoofd boven de gekartelde randen kon steken en de eerste straal zonlicht voelde over mijn trillerig witte lijf. Over het lichaam waar laag na laag af was gescheurd tijdens het klimmen, het terugvallen, het weer staan. Over het zachte littekenweefsel, over de diepe scheuren van de laatste tien jaar van mijn bestaan. Ik was boven. Westers gezegd: ik was genezen, geheeld, weer klaar voor de maatschappij. Het Noorden, Oosten en Zuiden, of

Lees meer
Overpeinzingen over gekte

Overpeinzingen over gekte

Ik geloof niet in onze psychische hokjes, gelukkig, anders had ik er veel te veel gehad in mijn toch niet zo lange levenstijd. Sociaal angstig, dwangmatig, autist, cyclothymist, theatraal, depressief, borderliner, narcist, verslaafde, codependent, eetgestoorde en zelfs af en toe anorexia athletica. Ik ben dat allemaal geweest, ik heb het allemaal gehad. Als je de symptomen erbij pakt, het afvinklijstje, en gewoon gaat vinken, dan blijft geen van die dingen me bespaard, op het ene of andere moment in mijn leven. Er zijn er meer waar ik niet honderd procent van kan vinken, maar duidelijk wel de ondergrens haal. En

Lees meer