Blogs over Angst en depressie

Over de erkenning dat het soms niet ‘even gewoon doorbijten’ of een ‘zware periode’ is, maar een jarenlange strijd. Die niet iedereen doormaakt. Dus dat ik niet de enige ben die er in faalt. Dat hulp zoeken geen zwakte is. Dat ik altijd op mijn hoede moet blijven. Dat ik altijd psychisch gevoelig zal zijn. En dat is niemands fout.

Ik schrijf meer over dit onderwerp op dsmmeisjes.nl

Vaarwel

Het is drie maanden geleden dat ik voor het laatst afgewassen heb. Een laagje wit dons heeft zich langzaam verspreid over de bovenste borden. Ik kan alleen maar gissen naar de nieuwe organismen in de stapel eronder. Misschien komt er zometeen wel een slijmerige slak met vijf tentakels uitgekropen. Wie weet. Ik zou nu het water aan kunnen zetten. Gewoon laten lopen tot het warm wordt. De afwasbak eronder schuiven. Afwasmiddel toevoegen en beginnen met boenen. Het zou kunnen. Als ik niet voorovergebogen stond, met mijn handen op mijn buik. Tranen glijden geruisloos langs mijn wangen, maar ik voel ze […]

Naar blog

Zomermanie

Elf uur, zaterdagavond. Voor de deur van het café ligt de eerste dame al op haar knieën op de stoep. Als ik het goed begrijp wil ze “hier liggen… slapen…”. Jammer voor haar, de nacht is nog zo jong. Hoewel, waarschijnlijk heeft ze haar eerste drankje al voor twaalf uur ‘s middags naar binnen geslagen. Een sterke jongen tilt het bijna bewusteloze meisje omhoog en schudt haar een beetje met haar. Ze opent haar ogen, trekt even met haar zongebrande schouders en staat dan wankelend op. Klaar om door te feesten. Ze lijkt ons ongedeerd, dus vervolgen we onze weg […]

Naar blog

Holiday blues

Het is weer zover, de grootste toneelproductie van het jaar staat op het programma. Sinterklaas heeft zijn pedofiele hielen nog niet gelicht of de kerstbomen staan in de etalages. En vlak na de kerst barst de tweede vrijgezellenhel los met Oud en Nieuw. De hele wereld is geforceerd gelukkig en ik staar machteloos naar mijn telefoon. Stelletjes halen alvast hun romantische hart op en gezinnen staan in de startblokken voor hun feest-burn-out. Grote trossen vrienden en families trotseren de papperige straten met rode neuzen van de kou en fronsende wenkbrauwen. Ze hebben het allemaal zo ontzettend gezéllig. Niet nu, maar […]

Naar blog

Het doek gaat op.

Ze staan als verstijfd op het podium. Twee liggende vrouwen op de achtergrond, in een bed van stro. Een jongen met een vuist opgeheven in de lucht aan de rechterkant van het podium, schreeuwend naar een andere jongen die rent.Althans, hij lijkt te rennen, lijkt door angst overmannen zich te bewegen, maar natuurlijk staat hij slechts stil in de gloeiende hitte van de spotlichten. Een vrouw zit vooraan, op de grond. Ze heeft grote grijze ogen en kijkt in het niets. Zij is de ster, dat kan je zien aan de pijn die ze lijdt. Zij is degene die alles […]

Naar blog