Automatische concepten

Onoverwinnelijk

‘Bijna twee jaar bij elkaar!’ zegt ze. ‘De zevende toch? Dat is eind van de week.’ antwoord ik. ‘Nee, de vijfde dacht ik, woensdag’. Ik kijk haar aan. ‘Dat is over anderhalf uur…’. We zoeken het op, ik heb er honderd woorden aan gewijd. Wel meer, 2017 leest als een liefdesromannetje. Maar daar staat het, zwart op wit. Vijf maart, ‘voor een dag onoverwinnelijk’. Fantastisch. Geen chocola of diners bij kaarslicht, of zelfs maar een lief cadeautje. Alleen een dinsdag, waarop ik haar waarschijnlijk nauwelijks zal zien. Maar toch. Al twee jaar onoverwinnelijk. Wie had dat ooit gedacht? Wij niet…

Lees meer
Automatische concepten

Boek overhandigen

Ik ben moe, zo moe, alsof ik een marathon heb gelopen. Er ligt sneeuw op het hele bevroren meer, waardoor het onwerkelijk wit is uit mijn raam. Een marathon zal wel gelijk staan aan een beenbreuk. Gisteren heb ik welgeteld een minuut op het podium van Tuschinski gestaan, om de staatsecretaris van het VWS ons boek te overhandigen. Je weet wel, the usual. Nu ben ik heel moe, een beetje verdrietig en leeg. Gelukkig hebben we de foto’s nog. En een doos met boeken, die ik weigerde terug te geven aan de uitgeverij. ‘Ik neem mijn baby’s mee’, zei ik.

Lees meer

Kinderallergie

‘We hebben een heel lief kind bij ons’, zeggen de vrouwen in het vliegtuig tegen de passagier die voor hen moet opstaan. Het lieve kind mag op schoot in de stoel achter me. Ze huilt niet, wel schreeuwt ze af en toe iets heel liefs, zoals ‘Hallo’. Ook klimt ze graag boven de stoel uit om mijn aandacht te vangen, of trapt ze met twee benen in mijn rug. Na het gezin zoekt de stewardess een plek voor een vrouw met een kattenmand. ‘Niet hier, ik ben heel allergisch,’ zegt de passagier luid achter me. Ik hoor moederlief een opmerking

Lees meer

Strandvuur

Gewoon even bij een strandvuur aan zee. De zon gaat onder en het is nog steeds 28 graden. Jij bent er niet en het voelt niet vreselijk, als een scheur in mijn middenrif. Het voelt als den schaafwond, dat geef ik toe, maar niet iets dat mijn levenslust ontkent. Ik lig bij een strandvuur onder de sterren. En alles is nog steeds scherp ondanks dat je daar niet bent. Ik tast wat af en je komt nog altijd binnen. Ik app je soms wat wanhopige zinnen. En jij appt terug dat je bij me bent. Was het altijd zo eenvoudig?

Lees meer

Leven in een droom

Ik zit aan een tafel aan de middellandse zee gewoon een beetje zen te zijn. De lucht kan niet blauwer, de zon niet stralender, het zand niet fijner en mijn karma niet schoner. Ik ben hier nu drie dagen en de traditionele zomerorkaan in mij was al op dag twee voorbij. Het najaar begint hier opnieuw met een hittegolf. Ik koel mijn lichaam in zee. Zoals de golven af en aan rollen, zo rollen mijn gedachten mee. Ik heb geen haast, ik hoef nergens meer naartoe. Ik loop niet urenlang met mijn ziel onder de arm, mijn meermalen herbroken en

Lees meer