dsmmeisje

Nog niet zo lang geleden ging bijna niemand naar de psycholoog. Althans, zo leek het. Tegenwoordig is het minder taboe om hulp te zoeken voor je depressie of burn-out. Toch blijft het allemaal vooral binnenskamers. Wat de uitingsvormen van psychische problemen ook zijn, ze hebben een ding gemeen: de mensen die eraan lijden zijn intens alleen. De site dsmmeisjes.nl probeert die eenzaamheid te verlichten. Een half jaar geleden vertelde een vriendin me schoorvoetend dat ze geen banaan durfde te pellen. “Ik heb nooit geleerd hoe dat moet. Op een gegeven moment vraag je er niet meer naar. En nu kijk ik weg als iemand anders …

Kies wijs

Jarenlang stemde ik idealistisch. Zelfs in barre tijden. Nederland was een land van dromen, Europa was een veelkleurig experiment en mijn hart was nog jong. Elke keer dat ik een cirkel rood kleurde dacht ik dat strategisch stemmen iets was als trouwen en kinderen krijgen; iets dat wel later kwam. Later is nu gekomen. Mijn hart voelt zich nog steeds jong, over trouwen en kinderen denk ik niet. Maar Nederland knikkert niet meer met Europa op het plein, trekt geen belletje meer bij de buren. Er klinkt keiharde Death Metal op haar kamer, ze worstelt met jeugdpuistjes en zelfmoordgedachten. We hebben te weinig handen of …

Discriminatie

Een groot deel van de Nederlanders accepteert homoseksualiteit. In hoeverre, dat verschilt per per persoon. Sommigen vinden het prima als het maar niet in hun kerk voorkomt. Anderen staan voor de vrijheid als ze maar geen kus hoeven te zien. Veel mensen zijn erg voor lesbiennes als ze maar vooral mee kunnen kunnen doen in bed. Een overgroot deel van de Nederlanders discrimineert ons. Niet alleen de mensen uit bovenstaande voorbeelden. Ook degenen die zeggen dat alles kan, maar dat de Gay Pride een overdreven zooitje is. Of degenen die me vragen stellen hoe het nou is in bed. Zelfs degenen die gewoon te zeggen …

Ik ben woedend

Lieve medenederlanders, Ik ben woedend. Jullie ook? Vorige week was de sinterklaasintocht, en gelukkig is dat vreedzaam gelopen. Ik hoor overal de zucht van verlichting. De kinderen kregen niets van de volwassenstrijd mee. Ik ben het er mee eens dat we een kinderfeest ver van een volwassen ruzie moeten houden. Maar de pro-pietendemonstranten moesten demonstreren in vakken – is dit een feestje of een burgeroorlog?- en antipietendemonstranten werden met onnodig geweld opgepakt en vastgehouden in een garage bij 4 graden. Massa’s kunnen gevaarlijk zijn en het blijft een kinderfeest. Dus misschien kan ik deze aanpak net, net door de vingers zien. Maar waarom is onze nieuwe …

Wie ben je?

Je denkt niet hetzelfde als ik, je bent gek op zwarte piet, je ziet in Trump niet mijn gevaar. Of je draagt een hoofddoek, loopt twee stappen achter je man, ziet niets dreigends in een val van de EU. Ik zal niet meer over je oordelen. Je spreekt mijn taal niet, begrijpt mijn abstractie niet, je dringt met je bijbel mijn persoonlijke leefruimte in. Of je gelooft niet in discriminatie, snapt niet waarom ‘blank’ nu ineens ‘wit’ moet zijn en weet niet waarom we ons niet druk maken om jouw situatie. Ik ken je niet, ik begrijp je niet, en ik ben het er mee …

Tijd voor bruggen

Ik sta nog een beetje te trillen op mijn benen na de presidentsverkiezing in Amerika. Ik leef nu in een wereld waar de USA en Rusland gerund worden door mannen die het met mensenrechten niet zo nauw nemen, en een Europa dat uit elkaar Brexit. Om gemakshalve maar even te zwijgen over de IS. En ondertussen worstelen we op minder globale schaal met micro-oorlogen. Zoals het Oekraïne-referendum, zoals de pietendiscussie. Kleine verhitte strijden in een grote wereld, maar net zozeer een signaal van groeiende onvrede. We luisteren niet naar elkaar. We bouwen massaal een muur tussen wij-van-dit-kamp-en-zij-van-het-andere, en schuiven de rekening door naar de buren. …

We willen allemaal naar huis

Ik was 18 en zat in de bus van Hilversum naar Laren. Op weg naar mijn toenmalige vriendin. Het regende buiten, de ramen waren beslagen. Voor me zaten vier mannen net te luidruchtig te praten over hun advocatenkantoor. In de bus was het druk, en het vocht wasemde van onze kleren. Toen een man in het midden ineens begon te stuiptrekken, sloeg in eerste instantie niemand alarm. Iedereen had het te druk met naar de velden staren, We wilden allemaal naar een plek van warmte en veiligheid. Maar al snel brak de paniek uit. Een dame naast de man probeerde nog geruststellend te zeggen dat hij …

Groene Piet en Sinterklazina

Het is weer zover. Voor mij is de zomer koud over, maar de pepernoten liggen in de schappen en Zwarte Piet ligt weer onder vuur. Inmiddels onderscheid ik drie kampen. De zwarte-piet-moet-blijven, zwarte-piet-moet-weg, en er-zijn-belangrijkere-discussies. De laatste is opgemaakt uit mensen van beide overtuigingen. Ik ben een sympathisant van het derde kamp, want daar ligt een samenwerking tussen mensen die het misschien niet eens zijn en toch door één deur kunnen. Maar dat betekent niet dat ik me kan vinden in hun gelegenheidsstandpunt. Ik zou kunnen uitleggen waarom, maar dit stuk van Renske over de ellende-troefkaart beschrijft het precies. Natuurlijk zijn er ergere dingen, maar dat …

My first body

Ze ligt op straat, met haar hoofd tegen de tegels aan. De benen in haar joggingbroek zijn vreemd gespreid. Iemand streelt haar haren teder naar achter en lijkt tegen haar te praten. Omdat we voorbij rijden, heb ik geen idee wat hij zegt. Maar toch kan ik zijn woorden bijna op mijn huid voelen. Hij vertelt haar dat hij van haar houdt. Dat de ambulance onderweg is. Dat alles goed komt. Het ziet er intiem uit, bijna kalm, het gefluister van sussende woordjes tegen haar perfecte achterhoofd. Terwijl er geen voorhoofd meer is. Ik herinner me de grappen die we maakten over slechte rijstijl, toen …