Omdat liefde de sterkste emotie is die er bestaat. Ook verliefdheid. Zelfs liefdesverdriet. Een terugkerend thema in mijn leven. Ik heb er een moeizame relatie mee, maar raken doet ze zeker.  (kijk vooral ook even bij mijn gedichten)

Woorden van liefde

Ik wou dat ik je nu beschrijven kon. Dan schreef ik met fijne pen op je schouderbladen hoe graag ik hun last wil delen. Mijn woorden zouden uitwaaieren totdat ik je nek bereik. Daar kriebelt je haar in mijn neus als ik geconcentreerd de bocht van je slanke hals beschrijf. Ik krabbel zachtjes over dat bot waar ik de naam niet van ken, dat je schouders met je nek verbindt. Op je linkerborstbeen neem ik de tijd. Ik vertel hoe dun je pantser is, dat stukje huid, dat je hart van de wereld scheidt. Hoe sterk je durft te zijn,

Lees meer

Glimpen en vlagen

We liepen onder de overkapping naast de stad waar we werken. Het was het enige daglicht voor ons vandaag, en de wind smeet genadeloze vlagen miezer in ons gezicht, waar je snijranden van kon voelen. De overkapping was smal, maar een zegen. Er liepen ons twee donkere bomen van mannen tegemoet. We kruisten elkaar bijna toen een oude vrouw met zo’n bejaardenkarretje ze in wilde halen. ‘Sorry mevrouw,’ zei een van de mannen in vlekkeloos Surinaams-Nederlands, en de bomen schoven aan de kant. De blik die ze hen toewierp was te onbeleefd om in woorden te vatten. Het hield ons

Lees meer

We zijn er nog

Er zijn duizenden dingen die zo mooi zijn aan jou. Maar het allermooiste is dat je je nergens, nooit niet, aanpast. Je stelt grenzen en wijst deuren en je eerste focus ligt altijd op jou. Je vertrouwt me zo volledig dat ik de onbeschermde versie zie. Ze is rauw en intens. Ze weet niet perse wat ze wil en nodig heeft maar onderzoekt dat elke keer opnieuw. Ze stelt grenzen. En ik ook. Ik ontdek grenzen en trek die. Je respecteert ze niet alleen, je omarmt ze. Ik weet niet wat ik wil en wat ik nodig heb, maar daar

Lees meer

Liefde wint.

Ik heb geruzied en gesmeekt en gevochten en gehuild. Ik heb het diepste van mijn lege huls laten zien en hoeveel bevestiging iemand er ook in stortte, ik geloofde niet in liefde. Ik geloofde alleen in liefde. Ik heb me afgekeerd, toegekeerd, gebeden, geleden, ontdaan en gedaan en ontleefd en geleefd voor de liefde die alles kapot maken zou, oplossen zal. Er was nooit genoeg wederkerigheid, te veel wederkerigheid, nooit genoeg verdrinken, nooit genoeg bevestiging, nooit genoeg nabijheid die mij ooit vullen kon. Ik heb geruzied, gesmeekt, om de leegte te vullen, om de scherpte te vijlen, om iets te

Lees meer

Verkeerde tijd

Het was de vorige zomer, ik stond op een strand en zag hoe klein angsten zijn als je er van een afstand naar kijkt. Ergens verschoof een grenssteen in de verte. Het was niet genoeg. Ik was gebroken. Alles schuurde aan het verlies dat ik had gehad, kortgeleden, langer geleden. Ik was te bang voor intimiteit om haar toe te laten. Ik noemde het twijfel. Zij gaf een ‘tot hier en niet verder’. Het deed me pijn. De woorden die ik niet kon spreken, de woede die ik niet kon uiten omdat ik verstijfd bezig was met niemand te zijn.

Lees meer