Liefdesverdriet

Het is zes jaar geleden dat ik voor het eerst een gebroken hart had. Ik zat in de vierde klas. Hele dagen schreef ik haar naam in mijn schoolschriften. Ik keek niet eens op als de leraar met zijn doordringende okselgeur mijn persoonlijke ruimte binnendrong. Ik verkrampte geen spier als hij me uitkafferde omdat al mijn formules haar naam droegen. Ik veegde slechts zijn spuugklodders uit mijn schrift en krabbelde verder. Toen mijn vriendin Saskia mijn aantekeningen van Natuurkunde wilde overnemen en in mijn schrift alleen maar dezelfde naam zag, begreep ze dat ze iets moest doen. Als ik niet snel weer de oude werd, …

Het doek gaat op.

Ze staan als verstijfd op het podium. Twee liggende vrouwen op de achtergrond, in een bed van stro. Een jongen met een vuist opgeheven in de lucht aan de rechterkant van het podium, schreeuwend naar een andere jongen die rent.Althans, hij lijkt te rennen, lijkt door angst overmannen zich te bewegen, maar natuurlijk staat hij slechts stil in de gloeiende hitte van de spotlichten. Een vrouw zit vooraan, op de grond. Ze heeft grote grijze ogen en kijkt in het niets. Zij is de ster, dat kan je zien aan de pijn die ze lijdt. Zij is degene die alles dragen moet vandaag. En winnen …