Bloedzuigers tegen depressie

In de jaren 1900 was elke griep, of pest, op te lossen door wat bloedzuigers. Ik weet niet hoeveel mensen het hielp, hoeveel er stierven. Hysterie, de typische vrouwenziekte, kon worden genezen door een orgasme met een vibrator. Misschien hadden de chirurgijns niet altijd ongelijk. We zijn in de 21ste eeuw, maar wat betreft ziektes in de hersenen zijn we nog in de middeleeuwen. Neurologen kloten wat aan, en zijn deemoedig in hun weten. Deep Brain Stimulation, het stimuleren van hersengebieden met elektroden, is merkwaardig effectief voor psychiatrische stoornissen als dwang, depressie, zelfs anorexia. Waarom is niet helemaal duidelijk. Het kan wel eens de vibrator …

Kinderallergie

‘We hebben een heel lief kind bij ons’, zeggen de vrouwen in het vliegtuig tegen de passagier die voor hen moet opstaan. Het lieve kind mag op schoot in de stoel achter me. Ze huilt niet, wel schreeuwt ze af en toe iets heel liefs, zoals ‘Hallo’. Ook klimt ze graag boven de stoel uit om mijn aandacht te vangen, of trapt ze met twee benen in mijn rug. Na het gezin zoekt de stewardess een plek voor een vrouw met een kattenmand. ‘Niet hier, ik ben heel allergisch,’ zegt de passagier luid achter me. Ik hoor moederlief een opmerking maken tegen haar reisgenote. ‘Moeten …

Strandvuur

Gewoon even bij een strandvuur aan zee. De zon gaat onder en het is nog steeds 28 graden. Jij bent er niet en het voelt niet vreselijk, als een scheur in mijn middenrif. Het voelt als den schaafwond, dat geef ik toe, maar niet iets dat mijn levenslust ontkent. Ik lig bij een strandvuur onder de sterren. En alles is nog steeds scherp ondanks dat je daar niet bent. Ik tast wat af en je komt nog altijd binnen. Ik app je soms wat wanhopige zinnen. En jij appt terug dat je bij me bent. Was het altijd zo eenvoudig? Elke theorie die ik gelezen …

Leven in een droom

Ik zit aan een tafel aan de middellandse zee gewoon een beetje zen te zijn. De lucht kan niet blauwer, de zon niet stralender, het zand niet fijner en mijn karma niet schoner. Ik ben hier nu drie dagen en de traditionele zomerorkaan in mij was al op dag twee voorbij. Het najaar begint hier opnieuw met een hittegolf. Ik koel mijn lichaam in zee. Zoals de golven af en aan rollen, zo rollen mijn gedachten mee. Ik heb geen haast, ik hoef nergens meer naartoe. Ik loop niet urenlang met mijn ziel onder de arm, mijn meermalen herbroken en misheelde hart. Ik typ geen …

We zijn er nog

Er zijn duizenden dingen die zo mooi zijn aan jou. Maar het allermooiste is dat je je nergens, nooit niet, aanpast. Je stelt grenzen en wijst deuren en je eerste focus ligt altijd op jou. Je vertrouwt me zo volledig dat ik de onbeschermde versie zie. Ze is rauw en intens. Ze weet niet perse wat ze wil en nodig heeft maar onderzoekt dat elke keer opnieuw. Ze stelt grenzen. En ik ook. Ik ontdek grenzen en trek die. Je respecteert ze niet alleen, je omarmt ze. Ik weet niet wat ik wil en wat ik nodig heb, maar daar werk ik aan. Ik ben …

Seks is kwetsbaar

Ze slaat haar ogen neer. ‘Ik was zo bang voor seks. Niet om het doen. Maar omdat je erover schrijft en spreekt alsof je zoveel weet. Zoveel meer dan ik.’ Ik snap wat ze bedoelt. Seks. Ik heb er al duizenden woorden aan vuil gemaakt, en maar een paar honderd schoon. En dat terwijl er niets mooiers, pijnlijkers, wispelturigers, levendigers, lekkerders, dodelijkers is dan seks. Er zijn veel mannen en vrouwen met hoge woorden en plastische omschrijvingen van genot. Seks is lekker. Daar praten we met zijn allen over, op de borrel, in de kleedkamer, of in de media. Seks is een gemeengoed. Ik heb …

Liefde wint.

Ik heb geruzied en gesmeekt en gevochten en gehuild. Ik heb het diepste van mijn lege huls laten zien en hoeveel bevestiging iemand er ook in stortte, ik geloofde niet in liefde. Ik geloofde alleen in liefde. Ik heb me afgekeerd, toegekeerd, gebeden, geleden, ontdaan en gedaan en ontleefd en geleefd voor de liefde die alles kapot maken zou, oplossen zal. Er was nooit genoeg wederkerigheid, te veel wederkerigheid, nooit genoeg verdrinken, nooit genoeg bevestiging, nooit genoeg nabijheid die mij ooit vullen kon. Ik heb geruzied, gesmeekt, om de leegte te vullen, om de scherpte te vijlen, om iets te zijn, niets te zijn, ver …

Het spel

Ik heb een spelende jeugd gehad. Klimmen in de bomen, een hooibaal als huis, verbergen in de lange graslanden, stoeien met de koeien, in het water vallen en schaatsen op natuurijs. Ik heb gespeeld alsof het het enige was wat er toe deed. Ik heb gerekend en getaald, ik heb uitgezonderd en -te weinig- gefaald, maar nooit zo geleefd als met de stank van een vlierboom in mijn neus, dat zachte merg, de takken die ik nu afbreek met een knip. Die boom. Dat was ik. En als je me vraagt of ik een smartphone had willen hebben, of internet, of spotify en blendle, dan …

Aantrekkelijk

Mijn haren staan in pieken overeind. Deels van de lak, deels van het zweet. Mijn lippen zijn afgekloven, met restjes stift her en der. Mijn ogen staan als twee onbereikbare, onberekenbare sterren in mijn gezicht. Ze stralen alsof er werelden zijn die om hen draaien, die zij hebben verlicht. Ik zit onder de eczeem en rode vlekken op mijn huid, geïrriteerde rimpels, overal. Ik lijk stoned, dronken, gek tegelijk en toch ben ik de mooiste ooit, de aantrekkelijkste, de koningin van het bal. Mijn lichaam en ik hebben een haat-liefde verhouding. Ik ben eigenlijk gewoon te dik. Toen ik dat niet was, was ik gewoon …