Vreemde Vissen

Het is veel te vroeg in de morgen, maar mijn maag rammelt. Dus staar ik in de koelkast. Niet voor de eerste keer in de afgelopen maanden wordt er naar me teruggestaard. Een, twee, drie vissenkoppen kijken me onbewogen en levenloos aan. Met een zucht zwaai ik de deur dicht en begin rond te scharrelen in de kastjes. Misschien is er nog wat onschuldige, oogloze pasta te vinden. Ik discrimineer niet. Ras, geslacht en geaardheid kunnen me een worst wezen. Ik weet zeker dat wij een paar honderd jaar geleden ook blij waren met complete vissen in onze koelkelder. En dat vissenogen een delicatesse waren …

Zomerstorm

Ik word wakker als ze zich moeizaam over me heen wurmt, haar huid plakkerig tegen de mijne. Ze ruikt naar haar werk in de kroeg, ze ruikt naar zweet. Maar ze ruikt vooral naar ijzer, zoet en krachtig. Als haar klitterige krullen over mijn hoofd strijken zie ik mijn kans schoon. In halfslaap richt ik me op en lik haar oksel goedemorgen. Ze giechelt. Maar mijn ogen plakken nog te veel om goed te zien. Als ik nog eens op haar oksel mik mis ik hem net. Ze rolt zich los en rent naar de wc, haar vrijheid. Ik val achterover, strek mijn armen uit …

My first body

Ze ligt op straat, met haar hoofd tegen de tegels aan. De benen in haar joggingbroek zijn vreemd gespreid. Iemand streelt haar haren teder naar achter en lijkt tegen haar te praten. Omdat we voorbij rijden, heb ik geen idee wat hij zegt. Maar toch kan ik zijn woorden bijna op mijn huid voelen. Hij vertelt haar dat hij van haar houdt. Dat de ambulance onderweg is. Dat alles goed komt. Het ziet er intiem uit, bijna kalm, het gefluister van sussende woordjes tegen haar perfecte achterhoofd. Terwijl er geen voorhoofd meer is. Ik herinner me de grappen die we maakten over slechte rijstijl, toen …

Zwangere lucht

Het is meer dan vijfentwintig graden, en de lucht is vochtig. Ik lig op mijn rug, adem diep en kijk door mijn wimpers hoe je jezelf uit het laken bevrijd. Elke beweging gaat in slowmotion, alsof we in een wereld zijn geplaatst met een andere tijdsbeleving. Hier binnen is de airco aan, maar mijn lichaam heeft zich al aangepast aan het zand, de zeelucht, en de palmbomen in de verte. Jezelf dwingen om iets binnen een bepaalde tijdspanne te halen is een idee uit een andere wereld. Een wereld met kille winters en natte zomers. Als je het raam openzet bereikt een vleugje zware lucht …

Party like it’s 1999

Alle elementen van een goed huisfeest zijn aanwezig. Veel drank, veel mensen die je kent, en nóg meer mensen die je net niet goed genoeg kent. Er is een gebrek aan aanstekers en een overdaad aan mensen die vuurtjes willen geven. De meeste homomannen klagen dat er te veel vrouwen zijn. De meeste lesbische vrouwen vinden dat er te veel mannen door de ruimte banjeren. Het is bijna net als vroeger. Maar toch niet helemaal. Als de groepjes zich opsplitsen valt het me op dat de onderwerpen veranderd zijn. ‘Lang niet meer gezien!’ is een gespreksopening. Vroeger was dit een zin die sarcastisch werd gebracht …

Venijnige bloemen

Daar sta ik dan in de bloemenstal. Mijn armen vol rozen, die ik zou willen kopen voor mijn vriendin. Maar het zijn er te veel, ze zijn me te zwaar en ik denk dat ik toch eigenlijk niet romantisch ben. Ik heb liever de bessentakken en de kleine katjes. Niet omdat ik geen groots gebaar wil maken. Niet omdat ze bij de winter horen. Maar omdat ze beter bij mij passen. Ik hoor de uithaal van een snik en dacht dat ik wijzer zou zijn. Ik had verwacht op deze leeftijd mijn tranen kon inslikken en wel eens in bloei zou schieten. Ik ben mijn …

Ikea

Het is voor mij al te laat. Ik verberg mijn gezicht in je jas om de kringen onder mijn ogen te verbergen. Er zullen misschien nog veel meer metro’s rijden vanavond, met mensen die nog meer kringen dragen. Maar ik wil toch niet gezien worden. En ik wil zeker niet zien. Want er is te veel om te zien. Mensen die een doel in het leven lijken te hebben scrollen driftig door hun telefoon. Een paar Surinaamse dames kraaien om het hardst. Hun kinderen vullen het gangpad nog wat verder. Als ze de kans krijgen om te rennen, grijpen ze die. De vaders houden verstandig …

Koester het internet

Ik was 16 jaar. Homokroegen waren nog voor vieze oude mannen. Het COC draaide een website van één pagina en Gay.nl was nog lang niet geboren. Toch stelde een vriendin van mij het ondenkbare voor. ‘Ga dan op zoek. Datingsites, informatie. Je botst niet tegen de ware vrouw aan op je middelbare school!’. Ze had gelijk. In deze post-hyves-tijd is het bijna niet meer te bevatten. Maar ik kom nog van vóór de CU2, de eerste plek ooit waar je in kon vullen wat je geaardheid was. Ja ik googelde stiekem op lesbisch. Op Altavista uiteraard, Google bestond nog niet, en Ilse had geen juist …

Brandmerk

Het is zo ver. Met kloppend hart loop ik achter mijn vriendin aan naar de toonbank van de tattooshop. Een vrouw met veel te dunne wenkbrauwen en een piercing in haar neus kijkt mijn vriendin aan. Ze lijkt welwillend. Dan kijkt ze naar mij. Ik slik en bedenk me dat het wel eens de slechtste dag van mijn leven kan zijn. Ik sla mijn ogen neer. Er komt een geringschattende trek om haar mond. Je ziet het haar denken: ‘ze heeft niet eens gaatjes in haar oren.’ Dit is echt mijn eerste keer. Ik ben wel eens meegeweest, en ik heb wel eens bloed gezien. …