Dagboek  in precies 100 woorden.

Automatische concepten

Slaap

Ik slaap als ik de kans krijg zo’n twaalf uur per nacht. Als ik wakker word mopper ik een tijd dat ik door wil slapen. Blijkbaar vind ik het leven wat vermoeiend. Prikkels komen ook lekker hard binnen en de meeste buitenwerkse activiteiten zijn een stapje te veel. Ik moet het maar uitzitten deze maanden en me niet laten meeslepen door de verstikkende deken van duisternis. En slapen, veel slapen. Vanochtend, nou ja, vanmiddag dus, schijn ik iets te hebben gezegd als ‘waar was ik?’ me hebben omgedraaid en weer weg te zijn gevallen. Het zal wel even nodig zijn.

Lees meer
Automatische concepten

Droge januari

Het is weer de IkPas-maand, alcoholvrije tijd. Elk jaar doe ik minstens één keer mee aan de ‘officiële’-IkPas-periodes. Om te zien of ik de drank de baas ben, en de drank niet de baas over mij. Ironisch genoeg ben ik in deze droge maand doorweekt als ik op het station aankom. Een vroeg voorjaarsbuitje, noem ik het, want zodra het nieuwe jaar begint vind ik de winter wel voorbij. Zelfs als er ijsbloemen staan op het enige raam met enkel glas. Die zijn niet meer van deze tijd, zoals telefoons met draden, cd’s en elke dag een paar glazen wijn. 

Lees meer
Brandende hemel

Brandende hemel

Ik denk dat ik nog geen vijftien was. We stonden in Frankrijk op een strand in een donkere nacht. Er zou vuurwerk zijn deze 14e juli, zei pap. Ineens stond de hemel in brand. Niet de rotjes naar je geslingerd, of de pijl van de stoep in een bijna volle en nog bibberende tram. Maar echte artiesten die de hemel een uur lang in bloemen hulden, licht en ademloos mooi. Onverwachts leerde ik van vuurwerk houden. En ik verlies nooit de hoop dat oudjaar in Nederland het evenaart. Precies een uur perfect georchestreerde stille verwondering. En dan is het klaar.

Lees meer
Automatische concepten

Virus

Ik sloeg sinterklaas nog meer over dan anders, omdat een of ander virus ons te pakken had gekregen. We lagen onder een deken op de slaapbank, omstebeurt een poging te doen voor de ander thee of een kruik te maken. Van eten wilde ons maag niets weten, laat staan van pepernoten. Ergens had het ook wel wat, ongemerkt ging een stuk december voorbij. Inmiddels zijn we weer opgestaan, de gordijnen open, een schel winterzonnetje schijnt door ons altijd zomergekleurde nest heen. Ook kerst komt dit huis niet binnen. Virus of niet, we slepen of slapen ons er een weg doorheen.

Lees meer
Automatische concepten

Stilstaan

Ik denk dat het goed is om soms stil te staan bij al die mensen die psychische zorg behoeven en niet afdoende krijgen. Omdat er wachtlijsten zijn van hier tot aan Duitsland. Omdat er wordt gewerkt met stoornis-omschrijvingen die niet geschikt zijn voor diagnose maar bedoeld als categorie. Omdat de wat ingewikkeldere gevallen die méér zorg nodig hebben op mínder plekken terecht kunnen. Ik ben de eerste die zegt dat de GGZ een zooitje is en dat we dat regelmatig moeten bekijken. Het grote probleem met dit stilstaan is alleen dat we er nog geen stap mee vooruit zijn gekomen.

Lees meer