Falen

Ik denk dat ik het begrip falen ben kwijtgeraakt. Niet omdat ik nooit meer perfectionistisch ben, of denk dat anderen het niet zien als ik de plank volledig mis sla, of omdat het niet meer voorkomt dat ik mijn imago bescherm. Maar in de archiefkast van mijn hoofd waar nog ouderwets met een stift het woord falen staat, is het angstvallig stil. Falen is belangrijk in een wereld waar controle bestaat en resultaten kunnen worden gemeten. Ik zie mezelf in een leven waar chaos heerst, proeftuintjes worden opgezet, ik organisch groei en vooral altijd bijleer. Omdat ik het heb geprobeerd.

Normaliseren

Toen ik jong was kwamen Geer en Goor op tv. Ik wist dat ik lesbisch was, maar kon me er totaal niet mee identificeren. Homoseksualiteit werd ridicuul, maar de wereld heeft een manier om overdreven exposure te herbalanceren. Homo-zijn is nu bijna normaal. Twee jaar geleden hoorde ik van free-the-nipple, nu slaan de tepels om mijn oren. Je hebt NS-reizigers en genderneutrale toiletten. Iedereen heeft depressie,  je krijgt prikkelarme uurtjes in de Albert Heijn. Ik vind het ver gaan, maar zie door het clowneske ook de weg vooruit. In mijn ervaring is deze eendimensionale zichtbaarheid de eerste stap naar normaliteit.

Blog

Mijn blog is vandaag heel populair. Ik weet niet precies wie allemaal meeleest, of waarom. Soms probeer ik dat uit de statistieken af te leiden. Vandaag gingen die volgens wordpress ‘door het plafond’. Ik weet wel iets van zoekmachine-optimalisatie, maar voor mijn eigen site vind ik het te veel moeite. Dan moet ik een kernboodschap halen uit mijn blog. Erg lastig, want waar gaat het nou eigenlijk over? Met welke zoekwoorden zou je dit gepruttel moeten vinden? Dus dan sla ik het maar over. Toch hebben veel mensen me vandaag via zoekmachines interessant gevonden. Dat vind ik dan weer interessant.

Barrie

Dit is mijn laatste nieuwe aanwinst, een keukenbar. Ik zou nu willen zeggen dat al mijn knuffel-het-meubilair- of geef-het-treinraampje-een-kopje-foto’s in scène zijn gezet om interessante posts te maken, maar over het algemeen wordt er gedrag op vastgelegd dat ik gewoon aan het vertonen ben. Laatst rolde ik over de vloer als een kat. Die film heeft niet eens mijn tijdlijn gehaald, want hoe kan je daar nou een verhaal met inhoud bij schrijven? Zonder inhoud geen lezers natuurlijk, hoewel, soms blijkt een bericht als deze ineens populair. Mijn nieuwste meubelstuk is nu gepast geknuffeld en gedoopt. We noemen hem Barrie.

1 + 1 = 3

Mijn nieuwe toneelseizoen gooit alvast roet in mijn volgende zomervakantie. Mijn verhuizing gooide roet in die van dit jaar. Mijn trein stopt in Nieuwerkerk en rijdt dan terug. Drie keer overstappen, twee uur. Dit spoor is eind oktober een week echt buiten gebruik. 1 + 1 is soms 3. Ik gooi de werk-aan-het-spoor-week leeg van vergaderingen nog voor ik via binnendoorwegen aankom. Ik had nog net wat dagen over om rond kerst vrij te zijn, maar waarom zou ik? Ik vind er toch niets aan. Minder dan een maand, reken ik uit, en dan kan ik zomaar ineens op vakantie gaan.

Thee

Mijn kat zit voor de tweede keer in twee dagen achter de theedoos aan. ‘Wat heeft ze toch?’ moppert mijn vrouw als de bak met een klap de grond raakt. Katten zijn geen theeliefhebbers, maar sommige dingen kunnen ze niet weerstaan. Ik herinner me vaag een heel ander huis uit een erg grijs verleden. Een nachtpil was opengebroken, de hele vloer werd enthousiast aan stukken gekrabd. Ik grabbel de theedoos van de grond. Iets met kamille, zoethout en inderdaad, de wortels van Valeriaan. Ik snap zo’n verlangen wel, ik smacht soms met haar mee. Vanavond niet, vanavond drink ik thee.  

Iets gelezen

Ik las ergens dat IQ in de nazomer en herfst piekt. Zodanig dat mensen op de Alzheimergrens rond september gezond zijn, terwijl ze een half jaar daarvoor voor de test zijn gezakt. Mijn eigenschappen fluctueren ook met het jaargetijde. In de winter voel ik me een kluizenaar, in de lente een veertje in de wind, in de zomer gaat alles traag, in de herfst ben ik bespiegelend. Dat lijkt me niet hetzelfde als intelligent, maar misschien werkt het wel goed op een test die dat zegt te meten. Ik heb nu in ieder geval ergens iets gelezen, en daarover nagedacht.

Circus

Hier zat ik rustig de laatste stralen septemberzon op te zuigen. Nog geen twee uur later stond ik me brandweermannen en politieagenten te kletsen. In het huis waar we catsitten rook het een beetje naar gas. Toen we voor de zekerheid de kraan dicht hadden gedraaid en weer langskwamen om te ruiken, deed het dat nog steeds. En als je dan belt rukt er blijkbaar een heel circus uit. Een volle brandweerwagen, een defecte gasmeter, ventilatoren en uiteindelijk iemand van de gasvoorziening zelf. De kraan is vervangen, het lek gedicht, de kat springt weer vrij rond. Tijd om te slapen.

Verjaardag

Ik ben ongesteld en moe en mijn nieuwe keukenkast wil niet in zijn scharnieren. Bij het vastzetten van de lades snijd ik vier vingertoppen open. Een soort papercut, maar dan door metaal. Ik schrik er zo van dat ik een angstaanval krijg. Het is gewoon zo’n dag. Pas als ik me klaar maak voor buiten word ik rustiger. Vandaag heeft nog maar een beperkt aantal uren, ik hoef me niet meer leeg te voelen, melancholisch, als vannacht om 12 uur, als vanochtend om 10. Nog even en het is gewoon een andere dag. Nog even en mijn verjaardag is voorbij.