Dagboek  in precies 100 woorden.

Een dag nacht

Ik heb de wekker niet gezet en word om drie uur wakker naast een telefoon die in al zijn stilte roodgloeiend staat. Het is duidelijk dat ik niet meer eenzaam zal sterven, pas gevonden als een buurvrouw komt kijken waar de stank vandaan komt. Ik drink vier koffie en ga op enveloppenjacht. Ik bots bijna tegen vrienden uit een eerder leven, kijk een andere kant uit, vind de gewenste enveloppen en eet een pizza. Het was een rare dag, die vooral bestond uit nacht. Ik wroet in de oude wonden. Ik geloof dat ze weer open, maar niet ontstoken zijn.

Lees meer

Gaat het wel goed

  Iemand die ik al heel lang ken vraagt hoe het met me gaat. ‘Ik had het nog over je. Je werkt, gaat naar je huishomo en hebt een boek. Maar hoe gaat het verder in je leven?’ Ik ben een beetje verbaasd. ‘Ik ben heel verliefd,’ zeg ik hem. Dat heeft hij niet meegekregen blijkt. Ook niet mijn talloze zijprojecten en toneel. Tijdens de lunchwandeling klapperen mijn oren er nog steeds een beetje van. Mijn medewandelaar moet vooral lachen om het boek. ‘Dat klinkt in die zin alsof het weinig is. Ik zou willen dat ik er een had,

Lees meer

Alles is hechting

  In een verhouding waar ik niet uit los kon komen maar me ook niet aan vast kon houden, las ik over EFT-relatietherapie. Het boek ‘houd me vast’ kwam binnen. Ik had nooit eerder gehoord over volwassen hechtingsproblemen. Dit boek ging niet over relaties, het ging over leven. Alle gaten in de weg kon ik in het licht zien van me willen maar niet kunnen verbinden. Met dat achtergrondgeloof stapte ik mijn behandeling in. Depressie, autisme, borderline, elke ronde komen er nieuwe labels. Maar al draag ik het complete psychiatrische handboek, voor mijn gevoel is er eigenlijk maar één universele

Lees meer

Niet normaal

De voorstelling van Sara Kroos heet ‘zonder verdoving’. Hij gaat over depressie, psychosen, zelfmoordneigingen. Ik ga er zonder verdoving heen. Dat kan, want lachen geeft toegang tot een paar van de sterkste natuurlijke drugs die er bestaan, en ze kan je laten lachen tot je van je stoel af rolt. Ik hoor van mijn gezelschap dat het de kunst is om iets dat zo heftig en indringend is ook over te brengen op een manier dat anderen het begrijpen. Ik sta, niet voor het eerst, even stil bij mijn vertekening. Ik vergeet zo vaak dat dit doorleven niet normaal is.

Lees meer

Verkouden

Mijn neus zit dicht en ik nies als een vulkaan. Het was een kwestie van tijd voordat ik dit virus ook meepakte, al een week klonken proestbuien als een slecht afgestemd ensemble door mijn huis. In mijn studie leerde ik ooit dat de hersengebieden van niezen en orgasme erg dicht bij elkaar liggen. Zo dicht dat sommige mensen het ene voelen als ze het andere doen. Ik hoor niet bij die gelukkigen. Dat is waarschijnlijk maar goed ook, ik zou me bij elke verkoudheid ziek moeten melden. Maar ik voel me nu wel uitgeput als na een wilde nacht.

Lees meer