Dagboek  in precies 100 woorden.

Zoekend

Ik had een telefoon, die vandaag ineens uitviel zonder waarschuwing vooraf. Ik moest een taxi vinden midden in de stad. Dat lukte en zonder werkende telefoon kwam ik thuis. Ze viel uit mijn tas toen ik de deur uitstapte, voor mijn huis. Ik raapte haar op, die telefoon, met al mijn herinneringen. Beloofde haar om meteen voor stroom te zorgen. Sindsdien heb ik haar niet meer gezien. Ik ben mijn vuilniszak al twee keer door, het hele huis, de lift, de gang, ik heb alles ondersteboven gehaald. Ze is weg. Mijn hart is gebroken. Alsof het om mijn kind gaat.

Lees meer

Kerstnonchalance

Bij mij thuis komt geen kerstboom binnen. Ik kwam inwonen bij mijn huishomo. Hij haalde er geen. Ik ook niet. En zo is het gebleven. Mijn huidige kerstnonchalance is geen statement. Met kerst is het donker, vecht ik om te blijven staan. Daar moet dan vaak ook nog een hoop stress bij van cadeaus en borrels en diners. Zo’n boom, dat past niet in mijn energiedieet. Ik ben niet meer woedend of verlamd door de opdringerige knussigheid. Sommige dingen kun je niet veranderen. Ik heb ik er niet eens zoveel op tegen. Ik heb er alleen ook echt niets nee.

Lees meer

Ontspannen

Het voelt als een cadeautje, een woensdag zonder werk. Ik heb al mijn thuisprojecten aan de kant geschoven. We halen samen klungelig een groot pakket op bij de nabijgelegen campus. Ik kom hier niet graag, maar UPS verzendt naar vreemde plekken. Daarna vertrekken we naar de sauna op de hoek, waar we wat thermen, baden, bubbelen en vooral veel lezen op onze verschillende e-readers, uit hetzelfde boek. Eigenlijk was ik niet in sauna-stemming, maar zo gaat het best. Echt ontspannen lukt, want al het moeten raakt hier zoek. Thuis stort ik in. Er is niets vermoeienders dan tot rust komen.

Lees meer

Innerlijke strijd

Ik zie dat mijn bundel bol.com haalt. Dit is het moment om met een uitgestreken gezicht te zeggen ‘koop me.’ Maar wat ik verkoop is chronische onzekerheid, korte en ongenadige zelfreflectie, vermengd met een flinter trots om wat ik in de kantlijn van mijn leven heb gemaakt. Wat ik verkoop is mij, de echte onvervalste mij, de vallen en het opstaan. Ik bijt mijn tanden op elkaar. Ik wil me verstoppen, maar ook, juist, door. Verder, hoger en vooral meer, want die andere mij wil gehoord worden. En ik kan niet zonder haar. Zij maakt al mijn dromen waar. Nu

Lees meer

Sinterklaasgedicht

Lieve Sinterklaas, ik heb al zoveel jaren niets meer gevraagd, maar binnenkort verdwijnt u uit de stad en ik wou toch dat ik een cadeautje had gehad. Bij voorkeur energie, knuffels, een weekje zonneschijn, maar ook een aardigheidje vind ik fijn. Een jaar geen pietenoorlog in dit land, een collectief gezond verstand, het einde aan de valse rijm. Een zachte hand, die houdt maar niet klampt, weer even leven op de rand, of nog een keertje klein. Maar als dat niet door de schoorsteen past, ben ik blij dat u weer naar Spanje opkrast; laat deze decembermaand maar over zijn.

Lees meer