Over de blog

Het ergste wat ik ooit gevoeld heb is niets. Met deze blog probeer ik de eeuwige blokkade op de weg tussen mijn emoties en brein te omzeilen. Ik heb ontdekt dat ik daarin een paar thema’s heb – hier kun je meer over die thema’s lezen. Het gaat me om de liefde, vraagstukken rondom sekse en seksualiteit, de polarisatie van de samenleving. En ook, vreemd genoeg, angst en depressie zelf. Want als ik me slecht voel, voel ik ook. Het is altijd beter dan niets.

Naast de langere stukken schrijf ik elke dag precies 100 woorden in mijn dagboek, om me eraan te herinneren dat het leven zwart kan lijken, maar dat het eigenlijk een wild kleurenpalet is. En als zelfs woorden daar te kort schieten kun je regelmatig nieuwe gedichten vinden.

Ik ben de verzameling van wat me raakt. Dit is een willekeurige greep uit wie ik ben.