Automatische concepten

Basis op orde

Ik heb de afgelopen winter twee paar laarzen versleten, terwijl ik de vorige twee winters met één paar toekwam. Nu schijn je ook schoenmakers te hebben in Rotterdam, maar ik heb niet zoveel hoop voor dit paar. Goedkoop is duurkoop, zeggen ze, en in het geval van schoenen is dat waar. Nu ben ik obscure websites aan het afstruinen naar de laarzen van vorig jaar. Niet omdat ik niet hou van nieuwe dingen proberen, maar omdat experimenteren alleen werkt als de basis in orde is; een leuke baan, een mooi huis, een lieve vriendin en een paar lekker lopende laarzen.

Lees meer
Automatische concepten

Rode-wijn-weer

Ik zit op dag negen van mijn alcoholvrije periode en het is echt rode-wijn-weer. Koud en guur en bijna-winter. Voor zomerse dagen is er tegenwoordig maagdelijke aperitiefkeus te over, alles met gember of peper of grapefruitsap glijdt goed naar binnen, en anders is er prima alcoholvrij bier en gin. Zelfs de lichte alcoholvrije bubbeltjeswijnen gaan er nog wel in. Maar rode wijn, ik ken gewoon geen alternatief. De trek waait zoals altijd wel weer over. Maar rode-wijn-weer, daar heb ik een hekel aan. Nog een beetje extra in maart. Ik denk dat ik maar aan de thee of chocolademelk ga.

Lees meer
Automatische concepten

Kledingwinkel

Ik heb zoveel labels versleten dat ik een kledingzaak kan beginnen. Van sociale angst naar borderlinetrekken, van autistische trekken naar een vleugje theatraal. Van introvert naar extrovert en weer terug. Van heteroseksueel naar biseksueel naar lesbisch. Van het linkerspectrum van de politiek naar het midden en soms flirtend met rechts, dankzij mijn VVD-vrienden. Van boerin-in-wording naar glamourpoes naar onverschillig naar vintagequeen. Ik heb al zo’n vijf extreme levens geleefd en nu zoek ik er eentje midden in. Zo eentje waarin ik kan zeggen: ik ben een lesbienne met een lichte persoonlijkheidsstoornis, intervert, liberaal en multigetalenteerd. Bijna altijd klaar voor verandering.

Lees meer
Automatische concepten

Tekst leren

Elk jaar speel ik in een toneelstuk. Elk jaar vergeet ik hoeveel werk het leren van de tekst  is. Ik zwoeg nu op mijn tekst in een scène waarin ik me voordoe als iemand anders en op een gegeven moment in dialoog ga met mezelf. Nou ja, niet mezelf dus, maar de rol die ik in eerste instantie speel. Het is ingewikkeld. Na de hobbel van de tekst komt de angst voor het oefenen en dan nog de horror van het spelen. Waar doe ik het voor, vraag ik me soms af. Omdat ik niet anders kan, is het antwoord.

Lees meer
Automatische concepten

Slachtofferschap

Ik kreeg vandaag een mailtje van een ‘slachtoffer van een borderliner’. Zonder jullie te vermoeien met de niet al te intelligente inhoud van het geschrevene wil ik wat conclusies van mijn daaropvolgende denkproces delen: ik kan niet tegen wij/zij-denken; een toxische relatie -waarin geen machtsmisbruik een rol speelt- bestaat bij de gratie of de gekte van alle personen erin; deze mevrouw was volwassen en er met halfvolgroeid verstand zelf bij. Alsjullieblieft. Met een plaatje van een gele paraplu, want er is altijd hoop, mensen. Voor iedereen. Zelfs voor borderliners en de slachtoffers die ze met huid en haar verslinden.

Lees meer