Automatische concepten

Herprogrammeren

Ik zit opgesloten in mezelf. Verkrampt door gestokte emotie en schuldgevoelens. Ineens had ik een eureka-moment; ik ben gewoon bang. Zo’n eureka-moment komt een paar keer per jaar. Een blokkering die ik zelf nauwelijks op merk en dan het besef dat het angst is. Je zou zeggen dat de ervaring me leert, maar menselijke psyche is wat anders dan een computer. Het vergeet, verdraait, blokkeert of liegt gewoon ronduit. Als je problemen hebt met je menselijke software is de software er vooral meester in om het probleem niet te detecteren. Goed, angst dus. Ik ga maar weer eens wat herprogrammeren.

Read more
Automatische concepten

Prikkelbaar

Ik ben wel eens gezelliger geweest. Ik kan te allen tijden stekelig of sociaal onaangepast zijn, maar ik meestal onderga ik het leven gelaten. Vroeger was ik bozer, geloof ik. Feller. onaardiger ook activistischer. Ik vraag me af of mijn verschuiving naar meer pragmatisme komt omdat ik ouder wordt, of omdat de wereld om me heen steeds radicaler wordt. Misschien is dit mijn politieke en maatschappelijke puberteit en zet ik me af door het anders te doen. Stil te zitten, te luisteren, te genieten van wat er over me heen gelaten wordt. Vaak. Maar niet vandaag. Vandaag ben ik boos.

Read more
Nashvuur

Nashvuur

Vandaag is de dag van de Nashville-verklaring. Iedereen valt over elkaar heen in shock over een hermanifestatie van niet-zo-oude zienswijzen. Ik herinner me goed dat driekwart Nederland ze onderschreef, en ik, uitgesproken lesbisch, vriendelijk met ze door een deur ging. Ik herinner me beter dat driekwart van de VS deze mening deelde, nog geen drie jaar geleden. Eerlijk gezegd snap ik de ophef niet. Dit was mijn dagelijkse realiteit, dit speelt nog keihard in de onderstroom, deze mening is er, ook hier, nog gewoon. Laat hem rustig uitdoven. Pook niet in de nagloeiende kolen. Hij heeft zijn beste tijd gehad.

Read more
Campagnefilm

Campagnefilm

De grondtemperatuur trekt in mijn schoenen, het is bitter koud. Buienradar voorspelde geen regen, maar het druppelt toch zachtjes naar beneden. Hier sta ik dan, met twee cameramannen, een producer, krijtbordjes te wassen. Ik blijf buiten beeld en roep zo nu en dan een vraag naar de vijf gefilmden. ‘Wat heeft dsmmeisjes je gebracht,’ bijvoorbeeld. Ik hou me meestal niet bezig met beelden, laat staan bewegende. Maar dsmmeisjes groeit, het idee wordt groter dan wat ik opgesloten op mijn kamertje in elkaar hack, groter dan ik dromen kon. Nog even en het is ook een boek, een film. Een beweging.

Read more
Eindelijk af

Eindelijk af

Het is precies zes maanden nadat we zijn ingetrokken in dit huis. We hadden niet meer dan een tas met de hoogst noodzakelijke spullen. Op de eerste dag werden stoelen en een matras geleverd. Daar zaten we, in die stoelen, voor het adembenemende uitzicht. In een leeg huis. We wisten dat het een niet-aflatende stroom van klussen en veranderen zou worden. Zes maanden later is alleen de vloer nog in oorspronkelijke vorm. De kussens van de bank zijn vandaag geleverd. Er moet nog een likje verf over wat plinten, een schroef hier en daar. Maar eigenlijk zijn we, eindelijk, klaar.

Read more