Automatische concepten

Tekst leren

Elk jaar speel ik in een toneelstuk. Elk jaar vergeet ik hoeveel werk het leren van de tekst  is. Ik zwoeg nu op mijn tekst in een scène waarin ik me voordoe als iemand anders en op een gegeven moment in dialoog ga met mezelf. Nou ja, niet mezelf dus, maar de rol die ik in eerste instantie speel. Het is ingewikkeld. Na de hobbel van de tekst komt de angst voor het oefenen en dan nog de horror van het spelen. Waar doe ik het voor, vraag ik me soms af. Omdat ik niet anders kan, is het antwoord.

Lees meer
Automatische concepten

Slachtofferschap

Ik kreeg vandaag een mailtje van een ‘slachtoffer van een borderliner’. Zonder jullie te vermoeien met de niet al te intelligente inhoud van het geschrevene wil ik wat conclusies van mijn daaropvolgende denkproces delen: ik kan niet tegen wij/zij-denken; een toxische relatie -waarin geen machtsmisbruik een rol speelt- bestaat bij de gratie of de gekte van alle personen erin; deze mevrouw was volwassen en er met halfvolgroeid verstand zelf bij. Alsjullieblieft. Met een plaatje van een gele paraplu, want er is altijd hoop, mensen. Voor iedereen. Zelfs voor borderliners en de slachtoffers die ze met huid en haar verslinden.

Lees meer
Automatische concepten

Rijker

Mijn voeten zijn moe en mijn hoofd is dicht. Met een bos donkerroze rozen en een doos hartjeschocolade ga ik door de donkere maar niet koude lucht van werk naar huis. Langzaam lossen de kleine clustertjes hoofdpijn zich op. Het is net maart, ik sta helemaal aan het prille begin van het gedeelte van het jaar dat ik knetter van energie. Alsof ik nog jong ben, of pas voor de eerste keer. Het werkend leven leek me vroeger vervelend en eng tegelijk. Het is hooguit vermoeiend. En het maakt me, op veel meer manieren dan met een salarisstrook, zo rijk.

Lees meer
Automatische concepten

Onoverwinnelijk

‘Bijna twee jaar bij elkaar!’ zegt ze. ‘De zevende toch? Dat is eind van de week.’ antwoord ik. ‘Nee, de vijfde dacht ik, woensdag’. Ik kijk haar aan. ‘Dat is over anderhalf uur…’. We zoeken het op, ik heb er honderd woorden aan gewijd. Wel meer, 2017 leest als een liefdesromannetje. Maar daar staat het, zwart op wit. Vijf maart, ‘voor een dag onoverwinnelijk’. Fantastisch. Geen chocola of diners bij kaarslicht, of zelfs maar een lief cadeautje. Alleen een dinsdag, waarop ik haar waarschijnlijk nauwelijks zal zien. Maar toch. Al twee jaar onoverwinnelijk. Wie had dat ooit gedacht? Wij niet…

Lees meer
Automatische concepten

Museumnacht 010

We lopen zes musea af in nog geen twee uur. Kunst, meer kunst, een oud huis, design, nog meer kunst en een natuurhistorisch museum. Ik weet niet of ik een kunstmens ben. Ik loop met topsnelheid door de zalen, keur een schilderij of roep dat ik hem wel aan mijn muur wil hangen. De mensen om ons heen zijn meer van het lange staren. Mijn vriendin is ook niet van het dralen, dat hebben we mooi gemeen. Alleen bij het natuurhistorisch museum staan we hier en daar echt stil bij een schildpadschild of een knobbelzwaan. Daar kan geen kunstenaar tegenop.

Lees meer