Stilte

misschien komt die dag een keer; 
ik in tranen, 
jij onbewogen
knipperend naar het tegenlicht
de verbijstering 
of slechts het ongeduld
kunnen we het achterlaten? 
je knikt en gaat. 
de stilte die je torste
valt in stukken rond de eindmarkering
en dan geen woorden meer voor ons.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge