Automatische concepten

Luisteren

Ik vlucht een week uit Nederland, en dat komt op een goed moment. De grond wordt me heet onder de voeten. Ik maak me altijd zorgen als grote groepen mensen worden weggezet als slecht of dom. Zoals vroeger, toen we massaal besloten joden te vergassen en homo’s te verketteren, maar ook nu sommigen alle moslims als terroristen zien en anderen alle Forumkiezers als minderwaardige landgenoten. Alles wat je aandacht geeft groeit, zeggen ze. Maar in mijn beleving is andersom nog kwalijker: alles wat je in een verdomhoekje drukt radicaliseert. Emoties, dwanggedachten, mensen; wat je demoniseert groeit vanzelf tot een demon.

Lees meer
Instellingen

Instellingen

Herstel impliceert dat je de fabrieksinstellingen terugzet en het apparaat weer werkt. Het is het opnieuw inzetten van een oude bedrading, een back-up weer laden. Het past bij levenloze objecten, maar niet bij zelflerende systemen. Als je een been hebt gebroken zal je je dat blijven herinneren, misschien voorzichtiger springen. Als je psychisch in de knoop raakt draag je de ervaring voor altijd mee, je leert jezelf en je beperkingen kennen. Je gaat niet terug naar de oude configuratie, Lerende systemen kunnen niet terug naar wat was. Maar ze kunnen, met geduld, aandacht, tijd en liefde, hun beleving opnieuw afstellen.

Lees meer

Thuis eten

Eten bij mijn ouders is een andere beleving geworden nu ik tijdelijk bij ze woon. Er is nog steeds een afspraak noodzakelijk, want anders gaan we allemaal gewoon onze eigen gang. De reistijd is aanmerkelijk korter dan vanuit mijn voormalige Amster- of toekomstig Rotterdam. En verder is het als vanouds gezellig, met voor- en nagerecht erbij. Er zijn wat minder updates, wat meer aandacht voor ons gezamenlijke en mijn niet-gezamelijke verleden. Waar de eerste makkelijkere onderwerpen zijn en de laatsten soms moeilijk om te betreden. Ik eindig zoals vroeger; nog even met mijn hoofd op pap’s schouder. Omdat het kan.

Lees meer

Nest

Ik zit aan de eettafel in mijn toekomstige nest terwijl de verkoper een checklist afvinkt. De vlinders op zijn tafelkleed kunnen mijn aandacht niet vasthouden, mijn blik dwaalt steeds naar het raam, verdonken in het eindeloze meer. Alleen voor dat uitzicht, elke dag, vanuit mijn woonkamer, zou ik al tekenen. Het is als leven in een ansichtkaart, maar dan op loopafstand van een wereldstad. Ik kan de lach niet binnenhouden als ik, eindelijk, de papieren versieren mag. Een paraaf op elk blad. Dingen die ik eerder heb gedaan, vaker, maar nog nooit zo overtuigd of zo zeker of zo… zelf.

Lees meer

Zo baasje

Mijn kat mag niet van de planten eten. aan het kleed krabben en over de tafel springen. Natuurlijk doet ze dat wel, katten kun je niets afleren, ook sporten niet. Ook niet aanleren trouwens. Hoewel ik een echte carnivoor ben, heb ik haar nooit kunnen leren om natvoer lekker te vinden. Mevrouw houdt het bij brokjes. Ze is op haar rijpe leeftijd dan ook heel wat slanker dan ik. Het enige wat ze echt nodig heeft, waar ze om smeekt, waar ze warm van wordt, is aandacht. Knuffelen, kopjes geven, op schoot klauteren. Daarin lijkt ze wel weer op mij.

Lees meer