Automatische concepten

Gevouwen vleugels

Ik kijk naar het prachtige meer aan mijn voeten. ‘Ik heb de bodem gezien, hier vouw ik mijn vleugels dicht’ schreef ik al eens over mijn nu in avondlicht badende thuis dat ik mijn nestje noem. Het is een mooie dag om zo ver verwijderd te zijn van waar ik vandaan kom. Zowel psychisch als fysiek, een half land verder, meters boven straatniveau. Het is een goede dag om niet meer in een studentenkamer te zitten, ergens achter in een kelder, opgevouwen achter een computer, alleen. Mijn knappe vriendin scharrelt onfeministisch door de keuken heen. Het leven is goed, hierboven. 

Lees meer
Psychisch dieet

Psychisch dieet

Geïnspireerd door vijf psychiatrische geboden, die de schijf van vijf benaderen, ging ik zelf aan de slag met welke voedingsstoffen voor de psyche in nader te bepalen caloriepercentages onontbeerlijk zijn in mijn dagelijks dieet. Ik kwam tot: basale dingen; eten, de keuken schrobben, boodschappen doen. Verbinding; koffie bestellen op een terras, een vriend bellen, afspreken met iemand. Buiten; naar buiten toe en je daar voortbewegen. Zelfzorg; iets extra’s boven basaal, alleen voor mij. Maatschappelijk meedoen; iets aan een studie of een werkzaamheid. Rust; absoluut niets. Nu ga ik de term psychisch diëtist claimen. Gewoon, voor het geval deze hype aanslaat.

Lees meer
Automatische concepten

Babyfeest

Voor een babyshower was er erg veel zon, gezelligheid, drank en zelfs een man of twee die af en toe voorbij kwam. Er waren ook geen spelletjes, alleen hydrofiele doeken als cadeautjes met een babyfoto op de verpakking. Als die er niet waren geweest, en er geen verrassing aan vooraf ging, was dit meer een housewarming op een onverwacht zonnige junidag. Eentje die iemand anders dan de huiseigenaren organiseerde en door andere mensen werd opgeruimd. Als ik ooit zwanger blijk te zijn wil ik net zo’n shower als mijn zus. Maar laten we vooral maar hopen dat het niet gebeurt.

Lees meer
De bodem

De bodem

‘Het maakt niets uit’, dacht ik vaak, als ik de deur van mijn huis dicht trok. En ik was alles al bijna vergeten. De woedende onmacht die ik voelde om mijn ideeën te laten landen. De monotonie van de taken me uiteindelijk werd toevertrouwd. De angst die de dingen me kostten, juist die dingen die de anderen het allerbelangrijkste vonden om me te zien doen. ‘Het maakt niet uit,’ dacht ik. ‘Ik krijg mijn geld, ik spartel wat rond, ik kom thuis, verval in mijn depressie, verdrink wat ik nog aan herinneringen heb. En morgen sta ik niet meer op.’

Lees meer
Lessen die ik leerde van mijn angststoornis

Lessen die ik leerde van mijn angststoornis

Ik heb een angststoornis. Toen me dat voor het eerst werd verteld, nadat ik als een zielig hoopje tranen leeg was gelopen op de bank van een therapeut, dacht ik alleen ‘huh? Is wat ik meemaak zo raar dat het een stoornis is?’ Ik voelde me alsof ik het niet goed had uitgelegd. Maar ze had natuurlijk gelijk. En dat was mijn eerste les: Ik ben geen aanstellerAls ik vertel dat ik me banger voel voor een gesprek met de huisarts dan wanneer ik net bijna ben aangereden door een auto, is dat omdat ik me daadwerkelijk banger voel. Ik

Lees meer