Andere richting

Andere richting

Elke dag loop ik langs het meer. De afgelopen dagen is daar een overschot aan bloesems, zwanen en zonnige vergezichten. Er is ook een onderschot aan mensen die bloemen plukken, zwanen lastigvallen en het uitzicht vertroebelen. Er is maar één mens die er altijd is. Een man van midden dertig, met een ontbloot bovenlijf, een koeltas en… een laptop. Duizenden jaren na de jagers-verzamelaars herenigt hij werken met lanterfanten. De natuur heeft geen bedoeling, een virus geen bestemming, maar het kan onze richting veranderen. Is dit ‘nieuwe normaal’ naast een crisis misschien ook het begin van een minder gejaagde tijd?

Lees meer
Automatische concepten

Instabiel geluk

‘Ik ga een stukje tikken,’ probeer ik haar de mond te snoeren. Het werkt niet. ‘Waarover?’ vraagt ze. ‘Oh, over dat geluk niet iets is om permanent na te streven, want het is een instabiele staat waarin je lichaam en hoofd helemaal niet zo lang kunnen verkeren…’ begin ik. ‘Dus precies waar het laatste boek van Dirk de Wachter over gaat,’ zegt ze. Dat zou best kunnen, een origineel standpunt is het niet. Meer keiharde neurowetenschap. Dus bij deze 100 woorden die niet vuilgemaakt hadden hoeven worden: ik wil niet gelukkig worden. Doe mij maar tevreden, met een dosis uitschieters.

Lees meer
Automatische concepten

Zwarte geschiedenis

Ik lees ‘een keukenmeiden roman’, over gekleurde hulpen die witte kinderen opvoeden in het gesegregeerde Zuiden van Amerika. Een paar dagen geleden overviel me ineens een honger naar slavernijboeken, en na drie hartverscheurende slavenverhalen was dit een balsem voor mijn ziel. Op weg naar een nieuw begin. Vraag me niet waarom ik ineens honger had naar zwarte bladen in de westerse geschiedenis. Ik denk dat ik soms moet reflecteren aan hoever we al gekomen zijn en dat mensen van alle tijden onmenselijk zijn. Geschiedenis maakt de wereld groter. Het zet alles waar we over zeuren in een veel breder perspectief. 

Lees meer
Automatische concepten

Tien jaar

Ik leef elke dag alsof ik nog tien jaar te leven heb. Ooit leefde ik alsof het mijn laatste dag was. Soms met een waanzinnige vreugde, de toekomst bestaat niet. Vaker met uitzinnige leegte. Na die jarenlange uitschieters leefde ik streng, alsof ik nog decennia mee moest. Ik wilde niet meer dood, maar ik leefde ook niet. Alles is balans. In tien jaar kan ik nog tientallen keren verslapen en toch avonturen beleven. Ik kan dingen opstarten, verliezen en opnieuw beginnen. Ik kan léven. Alsof er een morgen bestaat, maar geen oneindige voorraad. Een ingewikkelde balans. Maar wel de mijne.

Lees meer
Automatische concepten

Boekproces

Het blijkt onmogelijk te zijn om van Rotterdam naar de rand van Maastricht te reizen voor 8 uur ‘s ochtends, tenminste, als je geen auto durft te rijden. Een lastminute hotelboeking is de enige oplossing. We stappen over de nog niet uitgepakte reiskoffers heen voor deze nieuwe mini-reis. De onderneming zorgt er voor dat er nauwelijks tijd is voor zenuwen. Ineens bevind ik me in de ochtend in een congreszaal vol psychiaters en psychologen, om ze de tips uit ons boek te geven. ‘Ik heb sociale angst, presentatie-angst en hulpverlenersangst…’ begin ik en ik krijg meteen al een daverend applaus.

Lees meer