Blogs over boek

Reis boeken

Ik was alweer vergeten hoe vervelend het was om een vakantie voor één persoon uit te zoeken. Alle andere keuzes kun je met een checkbox filteren, maar reisgezelschap moet op elke site met een apart veldje en een makkelijk te vergeten ‘opslaan’-knop. Ook onthouden de sites bijna alle voorkeuren moeiteloos, maar deze niet. Steeds opnieuw bieden ze tweepersoonsreizen aan. Ach, er zijn ook kindjes met honger in Afrika. ‘Niet zeuren,’ denk ik dus als ik de sites doorklik tot ik iets vind dat budgetair nog net past. En dan onvermijdelijk, zacht fluisterend, ‘maar die hongerige kindjes hebben wel gratis zon.’

Naar blog

Prima pot

Ik vraag me af wat mensen deden op 1 januari toen er nog geen Netflix of Thuisbezorgd was. We proberen het met televisie. De slimste mens gaat nog, maar de Nationale 2017 Test is te saai om af te kijken. Ik overweeg omroep MAX te proberen, de enige televisie die af en toe ergens op slaat, maar besluit dan tot mijn aloude favoriet, een boek. Wel op mijn ereader. Mijn vriendin zoekt een rode theepot uit op bol.com. Dit prachtige exemplaar is volgens de recensies een ‘prima pot met leuke uitstraling.’ Daar kan ze natuurlijk geen nee tegen zeggen.

Naar blog

Proost

Het is een trage dag waarbij we gewoon eten, lezen of tv-kijken wanneer we er zin in hebben en het uitvoerige geknal buiten negeren. De één na de andere wens komt via app en facebookmessenger binnen, maar ik heb nog geen zin in een nieuw jaar. Ik vond 2017 eigenlijk best oké. Ik richtte dsmmeisjes op, ik deed een paar grote projecten op werk, ik bracht een boek uit, ik deed een toneelstuk. Ik begon te daten met de jonge vrouw die nu nog naast me zit. Het was een goed jaar. 2018 heeft grote schoenen om te vullen. Proost.

Naar blog

Gaat het wel goed

  Iemand die ik al heel lang ken vraagt hoe het met me gaat. ‘Ik had het nog over je. Je werkt, gaat naar je huishomo en hebt een boek. Maar hoe gaat het verder in je leven?’ Ik ben een beetje verbaasd. ‘Ik ben heel verliefd,’ zeg ik hem. Dat heeft hij niet meegekregen blijkt. Ook niet mijn talloze zijprojecten en toneel. Tijdens de lunchwandeling klapperen mijn oren er nog steeds een beetje van. Mijn medewandelaar moet vooral lachen om het boek. ‘Dat klinkt in die zin alsof het weinig is. Ik zou willen dat ik er een had, […]

Naar blog

Alles is hechting

  In een verhouding waar ik niet uit los kon komen maar me ook niet aan vast kon houden, las ik over EFT-relatietherapie. Het boek ‘houd me vast’ kwam binnen. Ik had nooit eerder gehoord over volwassen hechtingsproblemen. Dit boek ging niet over relaties, het ging over leven. Alle gaten in de weg kon ik in het licht zien van me willen maar niet kunnen verbinden. Met dat achtergrondgeloof stapte ik mijn behandeling in. Depressie, autisme, borderline, elke ronde komen er nieuwe labels. Maar al draag ik het complete psychiatrische handboek, voor mijn gevoel is er eigenlijk maar één universele […]

Naar blog

Ontspannen

Het voelt als een cadeautje, een woensdag zonder werk. Ik heb al mijn thuisprojecten aan de kant geschoven. We halen samen klungelig een groot pakket op bij de nabijgelegen campus. Ik kom hier niet graag, maar UPS verzendt naar vreemde plekken. Daarna vertrekken we naar de sauna op de hoek, waar we wat thermen, baden, bubbelen en vooral veel lezen op onze verschillende e-readers, uit hetzelfde boek. Eigenlijk was ik niet in sauna-stemming, maar zo gaat het best. Echt ontspannen lukt, want al het moeten raakt hier zoek. Thuis stort ik in. Er is niets vermoeienders dan tot rust komen.

Naar blog

Exclusieve foutjes

Drie dagen geleden kreeg ik de eerste druk van mijn eerste boek in handen. Nauwelijks twee dagen later verkocht ik het laatste exemplaar. Ondertussen heb ik fouten ontdekt en ben ik bezig met een nieuwe versie, nu ook voor boekhandels. Ik laad mopperend punten, komma’s en plaatjes voor de derde keer in een nieuw bestandsformaat. Ongerust om de fouten die ik maakte, de eerste twee drukken die nu imperfect door het leven gaan. Ondertussen vragen mensen me om de laatste kans op juist die exemplaren. Ze zien de fouten als iets exclusiefs. Grappig, zo had ik het nog niet bekeken. […]

Naar blog

Papieren dromen

Vandaag had ik grote dromen en probeerde ze uit op papier. Een heleboel gebakken lucht, denk stiekem, als ik op aarde ben geland. Het is net als een site starten of een boek maken; sommige dingen moet je eerst doen en er dan pas over nadenken. De brutalen hebben tenslotte de halve wereld, al geloof ik dat ik me meestal in de andere helft ophoud. Toch probeer ik soms een stukje van die andere wereldhelft mee te pikken. Het gaat een druk jaar worden. Voor zover ik kan overzien ga ik bakken. De lekkerste lucht die je ooit hebt geproefd.

Naar blog

Eerste jaar

Het is zover; dit zijn de laatste honderd woorden van mijn eerste blogjaar. Op 30 oktober 2016 begon ik, zonder plan, of doel, dagelijks mijn leven te typen. Er is veel gebeurd sinds die eerste honderd woorden. En ook weer niet zoveel veranderd. Ik denk dat ik vooral rust vond. Rust in wie ik ben, rust in hoe ik met dingen omga. Of dat echt zo is, of maar zo lijkt, leer ik waarschijnlijk pas later. Bedankt voor het lezen. Ik hoop dat jullie dat blijven doen. Mijn eerste boek kun je nu bestellen via de link in mijn bio. […]

Naar blog

Ik maak een boek

Ik bundel mijn honderd woorden tot een boek, zodat ik met kerst mijn jaar cadeau kan geven. Dat is leuk, maar ook veel werk. Het redigeren, de beelden, het knippen en plakken, dat gaat nog wel. Maar na een maand of twee ben ik mijn eigen wijsheid spuugzat. Door elke keer een hele dag in een kort stukje te ballen zijn al mijn teksten, vooral die van de wintertijden, heel geconcentreerd in hun emotie. Ik denk dat ik een waarschuwing op de cover ga zetten; geniet maar lees met mate. Voor nu ga ik lekker even ergens lachen. Om niets. […]

Naar blog

Geiten

  Claudia de Breij schreef het boek ‘neem een geit’. Een man had een vol en vies huis, hij vroeg om raad. Hij moest een geit nemen. De man kwam radeloos terug dat het nog voller en viezer was. Hij moest de geit weg doen. Het huis bleek een oase van rust. Dat is een wijze metafoor; zoek je virtuele geiten, doe ze weg. Letterlijk gezien kan ik het er niet mee eens zijn. Alle dieren bieden rust, maar geiten oogsten zoveel effect dat ik er serieus over nadenk geitentherapie te starten. Mijn advies: neem een geit. En hou hem […]

Naar blog

Liefdesverslaving

We hadden kaarten voor muziektheater in Rotterdam. Een stuk over genderfluïditeit. Het was ons toch wat te hoog gegrepen, we lagen allebei met buikpijn op de bank. Ze kijkt GTST om haar zinnen te verzetten, ik lees een zelfhulpboek over liefdesverslaving. Sinds ik een e-readerabonnement heb lees ik alles wat los en vast zit. Het boek vertelt me niets dat ik niet al wist, tijdens het hoofdstuk spiritualiteit geeft mijn brein het op. Ik voorzie de pratende mensen op haar scherm van commentaar. We lachen de avond weg. Heel spiritueel is het allemaal niet, maar een beetje verslaving mag best.

Naar blog

We zijn er nog

Er zijn duizenden dingen die zo mooi zijn aan jou. Maar het allermooiste is dat je je nergens, nooit niet, aanpast. Je stelt grenzen en wijst deuren en je eerste focus ligt altijd op jou. Je vertrouwt me zo volledig dat ik de onbeschermde versie zie. Ze is rauw en intens. Ze weet niet perse wat ze wil en nodig heeft maar onderzoekt dat elke keer opnieuw. Ze stelt grenzen. En ik ook. Ik ontdek grenzen en trek die. Je respecteert ze niet alleen, je omarmt ze. Ik weet niet wat ik wil en wat ik nodig heb, maar daar […]

Naar blog

Drama op het podium

Op de muur van het nieuwe theater staat ‘all drama must remain on the stage’. We spelen ons stuk voor een laatste keer, met elke vezel aan kluchtige humor die we in ons hebben. Het lijkt pas gisteren dat ik hier aan begon, toen te ver uit mijn comfortzone om ooit vertrouwd te raken. Twee seizoenen later blijkt toneel een groot hoofdstuk in mijn leven. Misschien wel een boek op zich, want we hielden ons niet aan de wijze uitspraak op de muur. En toch staan we hier dan weer met ons allen. Met alle drama alleen op het podium.

Naar blog

Nog altijd in de knutselhoek

Het lijkt wel een leven ver weg dat ik in een collegebank sprak over connecties in je hoofd, wat er mis kan gaan met signaleringsstofjes en de flexibiliteit van neuronen. Toch denk ik er de laatste tijd weer vaak over. Het is als veel dingen in het leven; je moet naar school als je nog wilt spelen, naar groep drie als je de knutselhoek hebt ontdekt en door de puberhormonen als je net lekker een boek kon lezen. In een studie hoor je van alles over hoe een mens of de wereld in elkaar zit. Het leren doe je later.

Naar blog

Zomerstuw

Toen ik een maand of vier geleden een paar vrije dagen boekte, verwachtte ik van augustus de gebruikelijke zomerluwte. Zonnige dagen en trage werkuren, waarin je ruim de tijd had om te experimenteren met software, bij te lezen in vaktijdschriften en de over de schutting geworpen documenten van vakantiegangers traag kon invoeren. Immers, de opdrachtgevers zaten ergens met een cocktail op het strand. Dit jaar is anders. Als ik dacht dat ik het druk had in april, had ik het mis. Deze zomer geen komkommers voor mij,. Maar wat ga ik genieten als ik morgen, even, terugkeer naar dat strand.

Naar blog

FOMO

De zon schijnt al uren en binnen is het warm. Ik ben ver over mijn activiteitentax heen, maar trek toch elk half uur even de dikke gordijnen open. Ik zou naar een voorstelling in het park moeten, een terras in de zon, een barbecue misschien. Of op het balkon. Het is een van mijn meest gekmakende neurotische trekken, me niet kunnen neerleggen bij het feit dat ik niet altijd genoeg energie heb, zelfs niet als de zon eindelijk schijnt. Ik wil het beste, het meeste, alles, halen uit de zomertijd. Maar soms is dat beste in bed met een boek.

Naar blog