Automatische concepten

Boek overhandigen

Ik ben moe, zo moe, alsof ik een marathon heb gelopen. Er ligt sneeuw op het hele bevroren meer, waardoor het onwerkelijk wit is uit mijn raam. Een marathon zal wel gelijk staan aan een beenbreuk. Gisteren heb ik welgeteld een minuut op het podium van Tuschinski gestaan, om de staatsecretaris van het VWS ons boek te overhandigen. Je weet wel, the usual. Nu ben ik heel moe, een beetje verdrietig en leeg. Gelukkig hebben we de foto’s nog. En een doos met boeken, die ik weigerde terug te geven aan de uitgeverij. ‘Ik neem mijn baby’s mee’, zei ik.

Lees meer
In het volle licht

In het volle licht

s’ Ochtends schrik ik wakker. Er brandt een vuur in mijn onderbuik. Mijn spieren staan strakgespannen. Snel ga ik in mijn hoofd langs de mogelijke doodsoorzaken die op de loer liggen. Er zijn er geen. De volgende dag schok ik weer op uit mijn slaap. Nog steeds geen doodsoorzaak. De kriebel in mijn maag is dezelfde als die vlak voor een parachutesprong, een onherroepelijke val. Ik loop geagiteerd door naar de keuken en maak koffie. Dit wordt een hel. De derde ochtend, meteen maar de koffie. Lekker soezen met mijn ogen dicht zit er niet in. Het vuur is heftiger

Lees meer

Derde kerstdag

Het is tweede kerstdag. De eerste vierde ik met mijn gezin en hun families. Deze is van mijn vriendin, mijn kat, en ik. Zij ligt in bad met een glitterbruisbal, de kat zit in de boekenkast. We eten MCDonalds, omdat het nu vegetarische burgers heeft, de kat krijgt iets met schol en garnaal. Ik wou vooral dat ik me niet opgejaagd en schuldig voelde, maar gewoon ongelukkig. Dat het 2019 was en we wel verder zouden zien. Morgen mag ik weer naar werk, het is bijna een bevrijding, ik hou mijn mond voor zolang het duurt en tel tot tien.

Lees meer

Huilerig

Sinds ik niet meer depressief ben, huil ik veel. Mijn depressie was van het afwezigheid-van-emoties-soort en ik huil eigenlijk niet vaak meer van verdriet. Wel als ik een Disneyfilm zie, de vader de hoofdpersoon in mijn boek zegt dat hij trots op haar is, iemand opbiecht heel kwetsbaar te zijn of vanavond toen ik een relatie-artikel las. ‘Alle mensen die uit elkaar zijn denken dat communicatie hen kon redden. Alle mensen die nog bij elkaar zijn, zeggen dat het om toewijding draait.’ Of ‘liefde is een 80/20 verdeling, zolang je allebei 80 procent van het werk doet’. Janken hoor.

Lees meer

Oprecht trots

Ik zet de daglichtlamp vol op mijn gezicht en vergis me vervolgens in de tijd. Het resultaat is  dat ik vandaag ook een beetje echt daglicht zie. Dat is ook wat waard. Er zitten weinig uren in de dag, er is alleen nog een noodvoorraad energie. Ik kan nog steeds mooie dingen bedenken, net, maar ze waarmaken even nog niet. Elk jaar hetzelfde liedje, mopper ik zacht voor me uit, terwijl mijn benen me door een natte witte kou heenjagen. Maar ‘s avonds ligt het binnenwerk van ons boek in mijn mailbox te wachten, en ben ik alsnog oprecht trots.

Lees meer