Goedheiligman?

Ik ben misschien de enige, maar ik hield als kind niet van Sinterklaas. Ik vond het niet prettig dat hij alles van me wist en opschreef in zijn boek. Ik vond het ook niet leuk om op schoot te zitten. Die man bleek meestal niets over me te weten, wat me enigszins gerust stelde. Helemaal gerust was ik pas toen hij niet bleek te bestaan. Naast trots dat ik dat had ontdekt, voelde ik vooral opluchting. Het is maar goed dat ik ben opgegroeid zonder godsdienst. De enige die alles van me weet is Google, en die oordeelt (nog) niet.

Lees meer

Wit mens

Ik heb een gedeelte van mijn boeken opgehaald. Mijn selectie is niet gebaseerd op intellectualiteit of wat ik wil uitstralen. Dit zijn de boeken die ik me nog kan herinneren, omdat ik ze vaak heb herlezen of omdat ze in een keer in mijn herinnering gegrift waren. Tegenwoordig lees ik een hele bibliotheek leeg op e-reader. Begin deze week over hoe Nederlanders na de tweede wereldoorlog de vrijheidsstrijders in Indonesië de dood injoegen. Op dit moment ‘Hallo witte mensen’, omdat ik een mens ben, en wit. Ook omdat ik van Indonesië ternauwernood iets afwist. En daar mijn vraagtekens bij heb.

Lees meer

Lege kast

De meeste van mijn boeken staan nog bij mijn ouders, en eigenlijk lees ik nauwelijks nog van papier. Maar de boekenkasten staren me nu al een paar dagen akelig leeg aan. Ik had de wand ook kastloos kunnen laten, maar een kale muur is ook maar kaal. Ik weet eigenlijk niet waar ik me druk om maak. Eigenlijk weet ik het dan weer wel. Morgen komen mijn vriendinnen langs. Ze zien me wel voor de eerste keer in een huis waarvan ik de inrichting helemaal zelf heb bepaald. Niets om zenuwachtig voor te zijn, maar natuurlijk ben ik dat toch.

Lees meer

Streken

De wereld geeft nog een voorschot van de komende lente, of een overschot van de overvloedige zomer. We fietsen naar een terras aan een meertje voor een cappuccino. Daarna naar huis voor een koffie op het balkon, waar we tien foto’s voor ons boek selecteren. ‘s Avonds is de warmte nog niet gaan liggen, dus doen we de kaasfondue buiten. Daarna haal ik eten dat mijn zus over heeft uit een te goed gevulde ‘to good to go’-zak (als je het nog niet kent, download de app). Een wilde zaterdag anno 2018. Maar wil niet iedereen eigenlijk zijn streken afleren?

Lees meer

Fotomoment

Ik combineer een tandartsbezoek met een fotoshoot en zes uur reistijd. Mijn tanden zijn een jaar of drie geleden vervangen door kronen, sindsdien wordt meerdere keren per jaar tussen te nauwe kiesafstanden gereinigd. Vandaag was de tweede helft aan de beurt en mijn rust was ver te zoeken. Bij de fotoshoot voor ons boek hoefde ik zelf gelukkig nog niet voor de camera, maar ik kon wel onze fotograaf ontmoeten, de ruimte bekijken en me alvast zenuwachtig maken voor mijn eigen fotomoment. Al met al een dag om vroeg van naar bed te gaan, wat ik nu maar ga doen.

Lees meer