Lievelingsverhaal

De zon schijnt en de lucht is strakblauw. We wandelen en waden door modder langs het water, ik in mijn eeuwige laarzen en jas die meer op een cocktailparty past dan bij het bos. Het is zo koud dat ze praat over schaatsherinneringen, af en toe afgewisseld door een verrukte zucht als het licht de bomen ineens in goud laat baden. Ik luister tot ik vol zit van de anekdotes uit een ijziger tijd. ‘Vertel nog eens hoe we verliefd werden,’ vraag ik haar. ‘Die ken je al,’ zegt ze lachend, maar begint dan toch nog eens aan mijn lievelingsverhaal.

Lees meer

Regen

Het is zondag en op zondag wandelen we richting het bos, waar we bij het café met hangmatten op het terras cappuccino bestellen. Een beetje regen houdt ons niet tegen. Ook niet dat het best wel november is. ‘We lijken wel een getrouwd stel,’ zeg ik, als ik dicht bij de kachel ga zitten en mijn schoenen uit een plas manoeuvreer. De parasols zijn relatief waterdicht. Ze kijkt op van haar krant. ‘Acht maanden,’ zegt ze. Het lijkt zoveel langer. Zoveel korter ook. Ik selecteer foto’s uit mijn telefoon, ze drinkt haar cappuccino. De regen ruist, maar raakt ons niet. 

Lees meer

Dit is later

‘Is dit nu later, als je groot bent,’ zingt Stef Bos, terwijl ik me over bladbestoven paden naar huis spoed. Ineens sta ik te sniffen, zoals hoort bij het seizoen van de weemoed. Ik knabbel aan de volgende zinnen. ‘We hadden grote dromen, want we waren toen nog klein….de meesten zijn geworden wat ze toen niet wilden zijn.’ Ik herinner me hoe gescheurd ik me voelde, toen dat later de mijne was. Die tijden gingen ook onherroepelijk voorbij. Dit is dan echt later, als je groot bent. Ik kan nog alles worden, voor zover ik dat niet al ben.  

Lees meer

Thuisbezorgd

Ik kan niet koken. Gelukkig kan ik andere dingen, zoals boodschappen, en bevind ik me bijna altijd in de buurt van iemand die wel de toverkunst beheerst om van zo’n bos rauwe groenten en onaangenaam harde pastabrokken iets eetbaars te maken. Vanavond ging dat mis. Een curry die laf in mijn mond draalde maar in nasmaak pittig was. Alsof ik natte washandjes kauwde die uiteindelijk alsnog met scherpe tanden mijn tong in beten. Het smaakte, kortgezegd, alsof ik het zelf had klaargemaakt. “Vies” zegt ze. Ik roep mijn trouwe vriend thuisbezorgd in. Eten bestellen is ook een van mijn talenten. 

Lees meer

Geitjesliefde

Ik kom heus niet vaak op die geitenboerderij. Ik woon op loopafstand van het Amsterdamse bos, en zoals met alles waar je op loopafstand van woont, kom je er nooit. Maar vandaag zat ik in het hooi te wachten tot de geiten, afgeschrokken door talloze kinderen die melk door hun strot probeerden te dwingen, zich opstapelden in mijn rustige hoek. Zo werken dieren, en mensen misschien ook wel. Als je een beetje kalm jezelf zit te zijn willen ze tegen je aanschurken. Dit schootexemplaar wilde zelfs nog wel iets meer. Ik denk dat hij mijn blog van gisteren heeft gelezen.

Lees meer