Automatische concepten

Coronarust

De afgelopen weken wilde ik vaak aan een blog over corona beginnen. Het lukte me niet omdat ik het te druk had. Te druk met dagelijkse dingen waar ik normaal te geprikkeld voor ben om aan toe te komen, zoals slapen, eten, vuilnis weggooien, knuffelen met mijn vriendin, uit het raam staren, een rondje om het meer lopen, op het balkon hangen. Meer dan eens zette ik mijn vingers op het toetsenbord en lonkte de zon me om naar buiten te gaan, me in het trage ritme te verliezen, de dagen zonder prikkels, de uren met maar zo weinig angst.

Lees meer
Andere richting

Andere richting

Elke dag loop ik langs het meer. De afgelopen dagen is daar een overschot aan bloesems, zwanen en zonnige vergezichten. Er is ook een onderschot aan mensen die bloemen plukken, zwanen lastigvallen en het uitzicht vertroebelen. Er is maar één mens die er altijd is. Een man van midden dertig, met een ontbloot bovenlijf, een koeltas en… een laptop. Duizenden jaren na de jagers-verzamelaars herenigt hij werken met lanterfanten. De natuur heeft geen bedoeling, een virus geen bestemming, maar het kan onze richting veranderen. Is dit ‘nieuwe normaal’ naast een crisis misschien ook het begin van een minder gejaagde tijd?

Lees meer
Automatische concepten

Fijne dagen!

Voor het eerst in jaren heb ik de kerstweek vrij. Het leek me een goed idee om, na een paar weken van kerstliedjes zingen voor vrijwilligers, dansen, toneelspelen en werken, echt bij te komen. Dus boekte ik heel vrolijk eind september, toen het weer nog mooi was en de lucht nog licht, een weekje naar een grote stad. Dat weekje heb ik weer afgezegd. Het wordt een weekje niet te ver weg, wat veel beter past bij de hoognodige winterslaap. Met kerst dobber ik in de sauna en met oudjaar zit ik in mijn pyjama op de bank. Fijne dagen!

Lees meer
Vijfendertig

Vijfendertig

Ik ben vandaag jarig. Traditioneel vier ik dat met een fles champagne op een Grieks eiland in nazomer. Nou ja, ik heb dat in ieder geval een paar keer gedaan en het beviel me meer dan uitstekend. Dit jaar was vluchten geen optie. Volgende week sta ik in een theaterproductie, dus mijn verjaardag bestond uit een hele dag repeteren. Ik heb niet zoveel tegen september als kerst, maar dit hebben deze dagen gemeen: het voelt beter als ze voorbij zijn, het weer een ordinaire dag is en je ouderwets chagrijnig of vrolijk kan zijn, terwijl het niemand wat kan schelen. 

Lees meer
Doorgeslagen

Doorgeslagen

Ik heb het in mijn hoofd gehaald om mee te doen aan een minidocumentaire. Om een dansles uit te proberen. Mijn toneelvoorstellingen komen er aan. Het resultaat is een overdosis cortisol, die me al enkele dagen of avonden vastgevroren houdt op de bank, kijkend naar Friends en ex on the beach. Er is een bepaald level aan angst in mijn leven die ik na moet streven om in het midden te blijven tussen gillend gek en volslagen depressief. Het is een delicate balans. Net iets te ver doorgeslagen nu, maar hee. Dit duurt ook maar weer een maand, of twee.

Lees meer