Brandende hemel

Brandende hemel

Ik denk dat ik nog geen vijftien was. We stonden in Frankrijk op een strand in een donkere nacht. Er zou vuurwerk zijn deze 14e juli, zei pap. Ineens stond de hemel in brand. Niet de rotjes naar je geslingerd, of de pijl van de stoep in een bijna volle en nog bibberende tram. Maar echte artiesten die de hemel een uur lang in bloemen hulden, licht en ademloos mooi. Onverwachts leerde ik van vuurwerk houden. En ik verlies nooit de hoop dat oudjaar in Nederland het evenaart. Precies een uur perfect georchestreerde stille verwondering. En dan is het klaar.

Lees meer
Automatische concepten

Virus

Ik sloeg sinterklaas nog meer over dan anders, omdat een of ander virus ons te pakken had gekregen. We lagen onder een deken op de slaapbank, omstebeurt een poging te doen voor de ander thee of een kruik te maken. Van eten wilde ons maag niets weten, laat staan van pepernoten. Ergens had het ook wel wat, ongemerkt ging een stuk december voorbij. Inmiddels zijn we weer opgestaan, de gordijnen open, een schel winterzonnetje schijnt door ons altijd zomergekleurde nest heen. Ook kerst komt dit huis niet binnen. Virus of niet, we slepen of slapen ons er een weg doorheen.

Lees meer
Nog even over de kat

Nog even over de kat

Vandaag geen zin om het bed op te maken. Meestal doe ik het wel, omdat je met ons ensuite-huis van overal het bed ziet. En omdat ik een paar dwangmatige trekken heb, waarvan het rechtleggen van mijn kussens en strak trekken van mijn bed er eentje is. Dus op zich had ik vandaag een relaxte, of in ieder geval geen dwangmatige dag. De kat geniet daar ook van. Zo’n hoop verfrommelde dekens om bovenop te klauteren, dat is blijkbaar het lekkerste dat er is. Ze kruipt zo ver weg dat ze er bijna in verdwijnt. Met pootjes over haar ogen.

Lees meer

Proost

Ik kom per ongeluk langs een narcismeblog. Het vertelt hoe liefdevolle mensen er zijn ingeluisd door charmante mensen. Maar de charmanten blijken beesten, er op uit om anderen doelbewust te lokken. Roodkapje en de wolf. Het is bijna 2019 en ik hoop dat we allemaal volgend jaar twee dingen geloven; een mens is bijna altijd een beest, maar uiterst zelden doelbewust. Roodkapjes zijn er, maar zijn genuanceerd. Volgend jaar is hopelijk het jaar van durven kijken naar jezelf voordat je schreeuwt. 2019 als het jaar van echte Roodkapjes. Het jaar dat de wolf zijn herintrede mag doen in Nederland. Proost!

Lees meer

Kort samengevat

Ik zat gewoon lekker in kluizenaarsmodus achter mijn computer. Niet-aanspreekbaar, alleen maar bezig met code. Toen kwam een whatsappje van mijn zus, die met broer om de hoek in de wijnbar zat. Dus uiteindelijk was mijn dag, kort samengevat: wijn drinken, kaasplankje eten, wijn drinken, vleesplankje eten, wijn drinken, nacho’s eten, wijn drinken. Toen verscheen de aanhang en begonnen we met zijn allen weer van voor af aan. Nu eindig ik met een grote mok chocolademelk. Als ik op dieet was is die toch al verpest. Hoogstaande literatuur krijg je niet van zo’n dag, maar ach, lekker was het wel.

Lees meer