Tekenen

Mijn balkon was dit najaar een oven. De maanden ervoor leek het nog het meest op een actieve vulkaan. Dat vond ik toen best jammer, maar op deze zonnige decemberdag heerst er de aangename temperatuur van een Canarisch Eiland. Als ik het huis nog niet had gekocht tekende ik er opnieuw voor. Om drie uur valt de schemer in en ik sleep een schuurmachine, drie kwasten en verf de badkamer in. Het huis ruikt naar lak en ik ben naast aarzelend winterbruin nu ook versierd met witte strepen die alleen in terpentine zijn weg te weken. Het staat me goed.

Lees meer

Bethlehem

Na een lange wandeltocht kwamen we aan bij het mooie plaatsje Bethlehem. De herberg bleek een partytent, de stal een houten hok, kindeke jezus een plastic pop met verbazend lange wimpers voor een man. Maar het klimaat was goed te doen, in Israël aan de Bergse Voorplas kon er een waterig zonnetje vanaf. Op gezette tijden reed een niet zo gezette kerstman met een koets over de drukke straat. Hier en daar stonden dennenbomen, ontzield en van hun wortels ontdaan, met als enige versiering een tule strik. Van mij mag het wel weer januari zijn, maar ja, wie ben ik.

Lees meer

Poppenhuis

Ik heb het mooiste thuis dat ik kan verzinnen. Alles, van de net-niet-strak gemaakte muren en de overvloedige kit in de badkamer, tot de okergele, okerrode, azuurblauwe inrichting met vooral veel eikenhout, een beetje walnotenhout en hier en daar en industriële details, is door mij veroorzaakt. Het is een kakofonisch allegaartje in elke omschrijving. Maar al die rafelige draadjes, loshangende snoertjes, idiote stijlen zijn hier binnen een geheel. ‘Ik voel me alsof ik in een museumwoning zit’, zegt ze soms. ‘Een poppenhuis, dat je ademloos bekijkt, maar niemand echt hebben kan.’ Maar hier zitten we dan. Wij hebben hem echt.

Lees meer

Alleen beleven

Sommige dingen vertel je niet. Van die lange namiddagen op een strand, waar de geur van olijfbladeren zich vermengt met citrusvlagen, als het zand tussen je tenen door glijdt en je geen poging doet het vast te klauwen, terwijl je rent naar de waterrand, de zee in glipt, tussen jou en de zon geen land. Je vertelt het niet omdat je het alleen maar kan beleven, het moment dat jij de hele wereld bent en de hele wereld jij. Ik mis dat gevoel meer dan ik kan vergeten, maar, zomaar op een druilerige decemberdag, kwam ik er even heel dichtbij.

Lees meer

Kamerplant

Het witte wintervachtje van vannacht is vanmiddag al weer aardig weggesleten. De temperatuur lijkt dichter bij de tien dan de nul, en zo heb ik het ook liever. We dwalen door de binnenstad, die in de winter zoveel aantrekkelijker is. Ons meer is nu maar een kale bedoening, maar op de brede straten is het gezellig. Zolang we de koopgoot – of eerder, de valkuil- vermijden. We lunchen en lopen een winkel in met huishoudelijke prullen en planten, om naar huis te vertrekken met hyacinten in een gele mand en een roodgenerfde kamerplant. Ik en mijn pukkels zijn er blij

Lees meer