Normaliseren

Toen ik jong was kwamen Geer en Goor op tv. Ik wist dat ik lesbisch was, maar kon me er totaal niet mee identificeren. Homoseksualiteit werd ridicuul, maar de wereld heeft een manier om overdreven exposure te herbalanceren. Homo-zijn is nu bijna normaal. Twee jaar geleden hoorde ik van free-the-nipple, nu slaan de tepels om mijn oren. Je hebt NS-reizigers en genderneutrale toiletten. Iedereen heeft depressie,  je krijgt prikkelarme uurtjes in de Albert Heijn. Ik vind het ver gaan, maar zie door het clowneske ook de weg vooruit. In mijn ervaring is deze eendimensionale zichtbaarheid de eerste stap naar normaliteit.

Lees meer

Veranderen

Ik kan niet veel veranderen aan wat er is. Dat heb ik geleerd in mijn donkerste, heftigste dag. Toen ik leerde dat uit een depressie komen niet betekende dat dat het einde van lijden was. Dat de demonen, bezworen door mijn gevoelloosheid, erna pas zouden komen. Die nacht dat ik mijn ogen naar de hemel hief, lamgeslagen door angst, en tot in mijn botten wist dat ik geen enkele invloed had, op wie ik was, op de wereld. En dat dat voelde als een warm matras. Soms wou ik dat het niet zo was. Maar het is wat het is.

Lees meer

Mijlpalen

‘Alsof je leeft van mijlpaal naar mijlpaal,’ zeg ik. ‘Als je op de middelbare school zit, begrijp je de wereld vast beter. Als je gaat studeren lost die depressie wel op.Als je een vriendin krijgt zal je de eenzaamheid bezweren. Een baan laat je functioneren. Een koophuis zorgt voor stabiliteit. Trouwen zal je een eeuwige basis geven.’ En toen? ‘Toen waren de mijlpalen op.’ Ik heb nog even geflirt met het idee van kinderen, gelukkig zijn ze er niet gekomen. De volgende mijlpaal bleek scheiden. Ik zal het niemand ooit aanraden, maar het leven kwam tegen verwachting wel terug.

Lees meer

Vind me

Na de laatste hevige depressie, toen ik het licht weer zag maar mezelf niet meer kende, startte ik deze blog. Oorspronkelijk begon ik te schrijven om mezelf te zoeken. De blog heet niet ‘vind me’, omdat ik niet op zoek was naar iets absoluuts. Ik wilde iets dat continu van gedaante verandert ondersteunen. Als depressie mij iets heeft geleerd, is het dat je pas iemand bent als je geraakt wordt. Twee jaar later kan ik mijn blogthema’s in categorieën zetten. Ik heb niet het gevoel dat ik mezelf daarmee kader, maar ik heb wel een idee van wat me drijft.

Lees meer

Casino

“Voor de depressie en voor het hart,” schalt de apothekersassistente door de volle ruimte. Kijkt me even aan en voegt dan voor de volledigheid toe “of angst.” Ik voel hoe de casinoautomaat in mijn hoofd beslist wie ik op dit moment ga zijn. Het muisje of de leeuw. Ik negeer de casino, zeg op een vrolijk volume “angst” wat me tegelijkertijd muisje en leeuw maakt. Zet een mentale aantekening. Ik kan tegenwoordig de schuiven in mijn hoofd negeren. Erg interessant. Neemt niet weg dat ik de confrontatie niet prettig vind. En toch ook wel. Dat heb je met verschillende persoonlijkheden

Lees meer