Groeien

Als ik een nieuwe vriendin kreeg, het serieus begon te worden, ik het echt ergens naar toe zag gaan, stuurde ik altijd een worddocument. Het heette ‘schaamte’ en er stonden dingen in die ik ergens in mijn twintigerjaren eens op papier had gezet. De dingen die ik in mijn jeugd had gedaan waar ik me voor schaamde. De reden dat ik schuldig was. Mijn vriendinnen reageerden er verschillend op, maar nooit echt afwijzend. Ze kregen ook maar twee minuten om erover te praten. Wat er stond in het document, ik dacht er liever maar niet aan. Ik herlas het nooit.

Lees meer
Automatische concepten

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten, uit de band springen was een onbegrijpelijke zaak. En ook tot in de puntjes enge dingen voorbereiden hoorde er bij. Er is zo weinig van over dat ik soms kan huilen van frustratie. Ik herinner me het moment dat mijn bureau volliep met spullen die ik al dan niet gebruikte. Dat ik niet meer schoonmaken kon. Dat ik voor het

Lees meer
Automatische concepten

Doekje

De website dsmmeisjes is vooral om verhalen te delen, niet als oplossing voor psychische klachten. Ergens hoop ik dat het soms toch een doekje voor het bloeden is. De meeste mensen worstelen door, maar deze week verloren we voor de vierde keer een schrijver. Haar dood was zelfgekozen en door de wet gelegaliseerd. Ik ben niet tegen euthanasie, het is goed dat de keuze er is. Ik ben ook niet voor euthanasie, ik sta niet te juichen wanneer het de enige keuze is die overblijft. Maar ik kan er hooguit een beetje zijn, met mijn doekje voor een zee van

Lees meer
Automatische concepten

Een dagje ongelukkig zijn is geen ziektebeeld

Ik schreef een paar dagen geleden over een mooie dag in de avondzon, met tjirpende krekeltjes en de plotselinge stem in mijn hoofd “weet je wat ik echt wil? Ik wil dood.”  En, typisch aan sociale media, maar misschien ook aan mensen, is dat ik daar in eerste instantie twee soorten reacties op kreeg. Aan de ene kant was er de ‘Je bent een mooie jonge vrouw, negeer die stem, zeg hem dat je wil leven’. Aan de andere kant was het de ‘wat vervelend dat jouw dag ook wordt verpest door die nare stemmen. Ik heb dat ook, ik

Lees meer
Automatische concepten

Zomerdood

Ik zit aan een prachtig meer in de volle avondzon. Twee honden bezoeken me om te zien of er resten zijn van mijn maal. Ze zijn niet de eersten. Ik vind ze niet meer eng. Ik stuur ze zonder pardon terug naar hun respectievelijke baasjes. Er is een lekkere koude bries en er blaast een concert van krekels en kikkers. Het is zomer. Ik glimlach. “Weet je wat ik echt zou willen?” fluistert mijn hoofd. “Dood.” Ik weet niet waarvandaan de stem komt. Het is niet waar. Maar het is niet weg. Ook daar heb ik gewoon mee te leven.

Lees meer