Showstad

Ik laat me graag dingen overkomen. Dan raak ik niet gestrest over wat ik zou kunnen missen. Dus vertrek ik op roadtrip naar een stad waar ik niets van weet. We eten onderweg in de McDonalds omdat het kan, belanden in twee files en zijn er dan. Hamburg met erotische clubs op elke hoek, vuurwerk en kerstmarkten, uiterlijke vertoon maar ook zwervers midden op straat. Als je in Amsterdam de toeristische kant uitkijkt lijkt het er op,  maar zoveel show valt toch rauw op mijn dak. Las Vegas van Europa. Ik ben benieuwd of we morgen een andere kant zien.

Lees meer
stemadvies: maak van je stem geen moordzaak

Kies wijs

Jarenlang stemde ik idealistisch. Zelfs in barre tijden. Nederland was een land van dromen, Europa was een veelkleurig experiment en mijn hart was nog jong. Elke keer dat ik een cirkel rood kleurde dacht ik dat strategisch stemmen iets was als trouwen en kinderen krijgen; iets dat wel later kwam. Later is nu gekomen. Mijn hart voelt zich nog steeds jong, over trouwen en kinderen denk ik niet. Maar Nederland knikkert niet meer met Europa op het plein, trekt geen belletje meer bij de buren. Er klinkt keiharde Death Metal op haar kamer, ze worstelt met jeugdpuistjes en zelfmoordgedachten. We

Lees meer
Tijd voor bruggen

Tijd voor bruggen

Ik sta nog een beetje te trillen op mijn benen na de presidentsverkiezing in Amerika. Ik leef nu in een wereld waar de USA en Rusland gerund worden door mannen die het met mensenrechten niet zo nauw nemen, en een Europa dat uit elkaar Brexit. Om gemakshalve maar even te zwijgen over de IS. En ondertussen worstelen we op minder globale schaal met micro-oorlogen. Zoals het Oekraïne-referendum, zoals de pietendiscussie. Kleine verhitte strijden in een grote wereld, maar net zozeer een signaal van groeiende onvrede. We luisteren niet naar elkaar. We bouwen massaal een muur tussen wij-van-dit-kamp-en-zij-van-het-andere, en schuiven de

Lees meer
Gaypride

Gaypride

Buiten schijnt de zon, maar de wereld staat in brand. De één na de andere stad wordt gebombardeerd, aanslag op aanslag volgt en het schokt ons niet eens meer. We zitten op het terras en drinken onze zomerwijntjes. Alsof het ons niet raakt. Dat doet het natuurlijk wel. Een vaag gevoel van angst besluipt me elke keer als ik denk aan de naderende Gaypride. Tien jaar al doe ik in volle overtuiging mee, omdat ik het goed vind dat er een dag is dat we onszelf durven te laten zien. Een week om te vieren dat we mogen zijn wie

Lees meer