Automatische concepten

Luisteren

Ik vlucht een week uit Nederland, en dat komt op een goed moment. De grond wordt me heet onder de voeten. Ik maak me altijd zorgen als grote groepen mensen worden weggezet als slecht of dom. Zoals vroeger, toen we massaal besloten joden te vergassen en homo’s te verketteren, maar ook nu sommigen alle moslims als terroristen zien en anderen alle Forumkiezers als minderwaardige landgenoten. Alles wat je aandacht geeft groeit, zeggen ze. Maar in mijn beleving is andersom nog kwalijker: alles wat je in een verdomhoekje drukt radicaliseert. Emoties, dwanggedachten, mensen; wat je demoniseert groeit vanzelf tot een demon.

Lees meer
Campagnefilm

Campagnefilm

De grondtemperatuur trekt in mijn schoenen, het is bitter koud. Buienradar voorspelde geen regen, maar het druppelt toch zachtjes naar beneden. Hier sta ik dan, met twee cameramannen, een producer, krijtbordjes te wassen. Ik blijf buiten beeld en roep zo nu en dan een vraag naar de vijf gefilmden. ‘Wat heeft dsmmeisjes je gebracht,’ bijvoorbeeld. Ik hou me meestal niet bezig met beelden, laat staan bewegende. Maar dsmmeisjes groeit, het idee wordt groter dan wat ik opgesloten op mijn kamertje in elkaar hack, groter dan ik dromen kon. Nog even en het is ook een boek, een film. Een beweging.

Lees meer

Twee jaar

Het is twee jaar geleden dat ik opstond, dacht ‘wat ga ik nou eens met mijn leven doen’, en besloot om mijn dag in precies honderd woorden op te schrijven. Eigenlijk was het een manier om uit mijn schrijversblokkade te komen, maar al binnen een week begon het zijn eigen leven te leiden. Inmiddels kan ik me niet eens meer herinneren dat er een tijd was dat niemand iets van me wist, omdat ik nou eenmaal niet zoveel vertel, want erover schrijven doe ik wel. Over vallen en opstaan, leren kijken en leren groeien. Daarom deze ode aan mijn verhaal. 

Lees meer

Falen

Ik denk dat ik het begrip falen ben kwijtgeraakt. Niet omdat ik nooit meer perfectionistisch ben, of denk dat anderen het niet zien als ik de plank volledig mis sla, of omdat het niet meer voorkomt dat ik mijn imago bescherm. Maar in de archiefkast van mijn hoofd waar nog ouderwets met een stift het woord falen staat, is het angstvallig stil. Falen is belangrijk in een wereld waar controle bestaat en resultaten kunnen worden gemeten. Ik zie mezelf in een leven waar chaos heerst, proeftuintjes worden opgezet, ik organisch groei en vooral altijd bijleer. Omdat ik het heb geprobeerd.

Lees meer

Groeien

Als ik een nieuwe vriendin kreeg, het serieus begon te worden, ik het echt ergens naar toe zag gaan, stuurde ik altijd een worddocument. Het heette ‘schaamte’ en er stonden dingen in die ik ergens in mijn twintigerjaren eens op papier had gezet. De dingen die ik in mijn jeugd had gedaan waar ik me voor schaamde. De reden dat ik schuldig was. Mijn vriendinnen reageerden er verschillend op, maar nooit echt afwijzend. Ze kregen ook maar twee minuten om erover te praten. Wat er stond in het document, ik dacht er liever maar niet aan. Ik herlas het nooit.

Lees meer