Automatische concepten

Zwarte geschiedenis

Ik lees ‘een keukenmeiden roman’, over gekleurde hulpen die witte kinderen opvoeden in het gesegregeerde Zuiden van Amerika. Een paar dagen geleden overviel me ineens een honger naar slavernijboeken, en na drie hartverscheurende slavenverhalen was dit een balsem voor mijn ziel. Op weg naar een nieuw begin. Vraag me niet waarom ik ineens honger had naar zwarte bladen in de westerse geschiedenis. Ik denk dat ik soms moet reflecteren aan hoever we al gekomen zijn en dat mensen van alle tijden onmenselijk zijn. Geschiedenis maakt de wereld groter. Het zet alles waar we over zeuren in een veel breder perspectief. 

Lees meer
Automatische concepten

Zomerdood

Ik zit aan een prachtig meer in de volle avondzon. Twee honden bezoeken me om te zien of er resten zijn van mijn maal. Ze zijn niet de eersten. Ik vind ze niet meer eng. Ik stuur ze zonder pardon terug naar hun respectievelijke baasjes. Er is een lekkere koude bries en er blaast een concert van krekels en kikkers. Het is zomer. Ik glimlach. “Weet je wat ik echt zou willen?” fluistert mijn hoofd. “Dood.” Ik weet niet waarvandaan de stem komt. Het is niet waar. Maar het is niet weg. Ook daar heb ik gewoon mee te leven.

Lees meer
Automatische concepten

Oververhit

Ik zat in een airco nergens last van te hebben. Ondertussen werd mijn kat gekoeld met flessen water, klaagde heel instagram over bloedhitte en konden ouden van dagen die een flauwte kregen gelukkig weer 112 bellen. Mijn masterclass schoot er bij in maar de avond bracht een aangename bries. Ergens werd KPN door een mangel gehaald voor de incompetentie die toch zeker ten dele bij de afwezigheid van een draaiboek bij onze overheid lag. Wijzende vingers. Ik at een salade in de zon en probeerde niet te denken aan wat er allemaal mis kon gaan. Controle heb je toch niet. 

Lees meer
Automatische concepten

Over de kat #321

Ik heb een kat die plastic eet, op mijn bureau klimt en haar korst openkrabt. Ze is al een jaar of veertien niet groter dan een kitten, denkt al een jaar of veertien dat ze nog geen tien weken is, spreekt me aan met een hoge miauw en kwispelt oncontroleerbaar in haar eigen gezicht tenzij ze een poot op haar staart legt. Als ik op vakantie ga kom ik terug naar een vervilte klittenbal, ongeacht hoeveel mensen haar ondertussen liefde hebben gegeven. Oh ja, en ze ligt graag in de kast, Vandaar dat we er een mandje in hebben gelegd…

Lees meer
Automatische concepten

Uitbehandeld

Lynne is 31 jaar en uitbehandeld in de GGZ. Ze heeft zich aangemeld voor euthanasie. Gelukkig leven we in een maatschappij waar mensen humaan kunnen sterven. Het probleem is dat Lynne’s lijden ondraaglijk is, maar niet uitzichtloos. Als we een systeem hadden gehad dat niet verder traumatiseert, geen euthanasie aanmoedigt, geen termen als ‘uitbehandeld’ gebruikt om onvermogen te maskeren. Lynne wil namelijk niet dood. Ze wil hulp. We leven met een systeem waar mensen met complexe problematiek wel de optie hebben humaan te sterven, maar geen optie om humaan te leven. Zeg eens eerlijk, wie is er hier nu gek?

Lees meer