Automatische concepten

Veranderend seizoen

De verandering van seizoenen is abrupt. Niet alleen schemert het als ik wakker wordt en miezert het in plaats van stortregen of verzengende zon, vanochtend sloeg de radiator aan. De kat herkende het, het geluid of de geur van verbrand stof misschien, hoe dan ook, ze kroop als vanouds op de radiator nog voordat de warmte verscheen. Ik deed met moeite mijn ogen open, bedacht me dat ik elk voorjaar denk dat ik me niet zoveel beter voel met meer licht. Dat het verschil misschien in mijn hoofd zit. Totdat september begint en daarmee het verlangen naar volgend jaar april. 

Lees meer
Automatische concepten

Weertje, he?

Ik lak mijn lelijke teennagels nog maar eens knalrood, zodat ze in slippers op werk niet helemaal misstaan. Mijn vriendin zoekt koeldekens op op internet, voor de kat, misschien ook voor ons. Morgen begint met nog een schamele dertig graden de zoveelste hittegolf in de afgelopen zomerseizoenen. Het went, maar misschien vooral dankzij de uitstekende airco in mijn kantoortuin, en dan nog maar net. Ik heb als echte Nederlander altijd wat te klagen over het weer. Zaterdag hadden we nog hagelstenen als pauweneieren. Maar vandaag was het precies zo mooi als ik wil. Dat mag ook wel eens worden gezegd.

Lees meer
Automatische concepten

Oververhit

Ik zat in een airco nergens last van te hebben. Ondertussen werd mijn kat gekoeld met flessen water, klaagde heel instagram over bloedhitte en konden ouden van dagen die een flauwte kregen gelukkig weer 112 bellen. Mijn masterclass schoot er bij in maar de avond bracht een aangename bries. Ergens werd KPN door een mangel gehaald voor de incompetentie die toch zeker ten dele bij de afwezigheid van een draaiboek bij onze overheid lag. Wijzende vingers. Ik at een salade in de zon en probeerde niet te denken aan wat er allemaal mis kon gaan. Controle heb je toch niet. 

Lees meer
Automatische concepten

Over de kat #321

Ik heb een kat die plastic eet, op mijn bureau klimt en haar korst openkrabt. Ze is al een jaar of veertien niet groter dan een kitten, denkt al een jaar of veertien dat ze nog geen tien weken is, spreekt me aan met een hoge miauw en kwispelt oncontroleerbaar in haar eigen gezicht tenzij ze een poot op haar staart legt. Als ik op vakantie ga kom ik terug naar een vervilte klittenbal, ongeacht hoeveel mensen haar ondertussen liefde hebben gegeven. Oh ja, en ze ligt graag in de kast, Vandaar dat we er een mandje in hebben gelegd…

Lees meer
Varken

Varken

Het is maar even fietsen, toch vind ik het een mopperbare afstand. ‘Je bent altijd blij als je gegaan bent,’ denk ik, dus ik ga. De moestuintjes staan er wat verlaten bij, bij de houtsnijderij kijkt een gigantisch houten paardenhoofd me aan. Op het terras zitten drie volwassenen, zes kinderen skelteren in het rond. De varkenskooi is verstopt naast de bijenkorven. Ik krab een mevrouw over haar stugge, schilferende huid. Binnen een paar minuten laat ze zich vallen, de pootjes trekken samen onder gegrom. Als ik een heel goed plekje aai steunt ze ongegeneerd. Net een kat, of mens, eigenlijk.

Lees meer