Blogs over lesbisch

Ik ben half open

Openlijk lesbisch zijn was niet de norm toen ik openlijk lesbisch werd. Openlijk last van psychische klachten hebben was niet de norm toen ik daaraan begon. En om heel openlijk te zijn: dat openlijk-eerlijk-kwetsbaar gedoe lucht niet altijd op. Het is niet altijd het beste wat ik voor mezelf kan betekenen. Het is een overlevingsstrategie, me verbergen in het volle zicht, maar niet mijn enige. Ik vind het fijn dat er begrip ontstaat door open-eerlijk-kwetsbare verhalen zoals die van mij. Maar openlijk-eerlijk-kwetsbaar is slechts een middel dat ik in kan zetten als dat nodig voelt. Niet een doel op zich. 

Naar blog

Geen offer

Ik ben een lesbische vrouw met psychische aandoeningen. Daarmee bedoel ik niet het lesbisch zijn, die ziekte is zo’n 25 jaar geleden geschrapt uit het grote boek der psychische mankementen. Of het vrouwzijn, dat schijnt sinds een eeuw officieel geen zwakte meer te zijn. Maar je kan me hoe dan ook classificeren als een onderdeel van meerdere minderheden. Ik slaap er niet slecht van. Ik behoor namelijk niet tot de groeiende groep mensen die zich slachtoffer van de meerderheid voelen. Een groep die een meerderheid aan het worden is. Ik vraag me af of ze zelf de ironie daarvan inzien. 

Naar blog

Nashvuur

Vandaag is de dag van de Nashville-verklaring. Iedereen valt over elkaar heen in shock over een hermanifestatie van niet-zo-oude zienswijzen. Ik herinner me goed dat driekwart Nederland ze onderschreef, en ik, uitgesproken lesbisch, vriendelijk met ze door een deur ging. Ik herinner me beter dat driekwart van de VS deze mening deelde, nog geen drie jaar geleden. Eerlijk gezegd snap ik de ophef niet. Dit was mijn dagelijkse realiteit, dit speelt nog keihard in de onderstroom, deze mening is er, ook hier, nog gewoon. Laat hem rustig uitdoven. Pook niet in de nagloeiende kolen. Hij heeft zijn beste tijd gehad.

Naar blog

Pornobloggen

Ik heb een prachtige blog. In tegenstelling tot mijn social media wordt hij maar matig bezocht. Dat is het nadeel van bloggen in honderd woorden. Het meeste dat ik te zeggen heb kan ik elders kwijt. Toch zijn er wel mensen die eens komen snuffelen. Ik krijg af en toe een lieve reactie. En google stuurt me een paar mensen per dag. De meesten via zoekwoorden als ‘lesbische seks’. Ook op andere erotische termen schijn ik erg goed te scoren, Het is  jammer dat ik geen pornosite beheer, denk ik, als ik de zoveelste sekszoeker over mijn site zie gaan.

Naar blog

Anne+

Ik kijk de nieuwe aflevering van ANNE+, een serie over een lesbienne in Amsterdam. Deze week is een oudere vrouw verliefd op haar. Ik zou de serie met afleveringen van 10 minuten normaal gesproken bingen, maar mijn vriendin ziet ze graag zodra ze uitkomen. Mij verbaast het leven van Anne niet, mijn naamgenoot heeft een hoop ervaringen die ik ook heb gehad in dezelfde stad. En sommigen niet, maar ik ken de soortgelijke verhalen wel uit mijn kring. Het is een doodgewoon lesbisch leven. Ik snap wel waarom mijn vriendin het graag wil zien. Dat doodgewone heeft zij nooit gehad.

Naar blog

Normaliseren

Toen ik jong was kwamen Geer en Goor op tv. Ik wist dat ik lesbisch was, maar kon me er totaal niet mee identificeren. Homoseksualiteit werd ridicuul, maar de wereld heeft een manier om overdreven exposure te herbalanceren. Homo-zijn is nu bijna normaal. Twee jaar geleden hoorde ik van free-the-nipple, nu slaan de tepels om mijn oren. Je hebt NS-reizigers en genderneutrale toiletten. Iedereen heeft depressie,  je krijgt prikkelarme uurtjes in de Albert Heijn. Ik vind het ver gaan, maar zie door het clowneske ook de weg vooruit. In mijn ervaring is deze eendimensionale zichtbaarheid de eerste stap naar normaliteit.

Naar blog

Damespad

We wandelen langs de plassen en moerassen achter het Amsterdamse bos. Het is nog aangenaam rustig op deze warme dag. We sturen een foto naar een vriendengroep, met de opmerking ‘lekker lesbisch wandelen op de zondag’. “Is dat een ding dan?” vraagt een – overigens lesbische – vriendin. Het was meer een grapje, al bestaan er dus echt wandelroutes voor dames, waar je een heus roze driehoekspeldje bij krijgt, In een andere appgroep met alleen lesbiennes stuurt iemand net een foto van een zwaan en iemand anders van drie koeien. Ze hebben het memo gehad en zijn allemaal lekker lesbisch […]

Naar blog

Drag King Show

Het lesbisch festival is eigenlijk een luie zonvakantie, waar toevallig alleen lesbische vrouwen je medestrandgenoten zijn. Af en toe worden de dagen opgeluisterd door een optionele lesbische show of een strandfeest, vaak opvallend kneuterig en slecht georganiseerd. De grote uitzondering is de Drag King verkiezing. Hoewel enkele van de mededingers voor het eerst als man gekleed een podium betreden, zijn de performances, licht en geluid, en al het geglim en geschitter, uiterst onGrieks professioneel. Drag is een serieuze kunstvorm die steeds vaker de aandacht krijgt die hij verdient. Ook in dit verder zo trage Griekse hippiedorp bevinden zich echte kunstenaars.

Naar blog

Tijdzone

Ik zit met mijn reisgenoten op een terras. In de tijdzone waar ik vandaan kom ben ik nog 32, hier niet meer. Ik laat de kurk van een fles prosecco knallen. Het ijs is half gesmolten. Het was een uitzonderlijk warme dag. Hoopvolle vlagen bloemengeur, zoute zeetranen, vullen de lucht. Skala Eressos is een van de mooiste plekken op aarde. Er is geen betere plek om mijn verjaardag te vieren dan hier, op het lesbische festival. Toch verlang ik naar die andere tijdzone. Niet om het weer, het uitzicht, of omdat ik daar jonger ben. Maar omdat zij daar is.

Naar blog

Ik hoop op een Hoax

Sire zet al mijn klauwen uit. Mijn innerlijke feministe is woedend dat een campagne over sekseongelijkheid draait om mannen, mijn, LGTQ+-activiste is woest over de gendergedachte, mijn dsmmeisjeskant huilt voor andere kinderen. Mijn wetenschapper weet dat het gerefereerde onderzoek niet klopt. De broek doet de das om, als die zou bestaan was hij allang een gat in de markt. Er is maar één verklaring; Sire is weer sociaal aan het experimenteren, zo’n weekje voor Pride. Ik zet de messenslijper even terug in de kast. Metaforisch gezien. Ik ben te meisjesachtig voor een messenslijper. En te lesbisch voor een kast.

Naar blog

Baby

Op bezoek bij de nieuwste aanwinst in mijn voornamelijk lesbische vriendinnengroep. Tim is geen vrouw en is, voor zover ik kan inschatten, zich niet bewust van het bestaan van een seksueel spectrum, dus zijn plaats daarin moet nog nader bepaald worden. Maar door geboorterecht heeft hij zich een plek veroverd in de groep. In de drie uur dat ik deze man ken heeft hij niet gehuild, niet gezeurd en zelfs geen nieuwe luier nodig gehad. We gaan naar het park en kijken naar wallabies en alpaca’s. Tim slaapt overal doorheen. Ik wou dat mijn innerlijk kind half zo tevreden was.

Naar blog

Schaamhaardracht

“Ik weet niet hoe het eh… moet daar beneden… ik bedoel, qua schaamhaar…” zegt ze verlegen als we het bed voor het eerst betreden. Dat komt goed uit, ik heb ook geen idee wat de schaamhaarmode is. Ik heb van oudsher wat moeite met modieuze conventies. Het is niet dat ik me niet wil aanpassen, het is dat ik het memo waar de conventies op worden doorgegeven vaak mis. Zo was het ineens niet meer cool om een broodtrommeltje naar school mee te nemen. Ik kwam daar pas achter toen het zo erg niet meer cool was dat ik er […]

Naar blog

Gelegenheidsvader

Een prachtig jongetje werd gisterenavond geboren. De eerste baby in mijn vriendengroep. Hij is zo mooi dat ik twijfel aan mijn gebrekkige kinderwens. Ik moet denken aan een vriendin die bang was dat ze een kind zou gebruiken om leegte te vullen, maar zich nu stabiel genoeg voelt. Ik denk dat er een dag komt dat ik niet meer denk “ik weet het ook niet AAH”, maar “ik weet het ook niet en dat is oké”. Ik hoop maar dat ik dan een homoman blijk te zijn die een lesbisch stel kan helpen. Ik zou best een goede vader-op-afstand zijn. 

Naar blog

Lesbische barrendood

Lesbiennes in Amsterdam hebben niet zoveel kroegopties, maar wel een aantal feesten waar ze hun eigen stapavond mee kunnen vullen. De meeste van deze feesten hielden de afgelopen maanden een laatste editie. De Gaypride lijkt aan financiële rompslomp ten onder te gaan. Eerlijk gezegd roepen ze dat elk jaar, maar toch vind ik het zorgwekkend. Vanavond is de laatste avond van de Vivelavie, één van de twee echt lesbische barren in de stad. Natuurlijk hopen we op een doorstart, maar is het dan nog hetzelfde groezelige kroegje stampvol jonge lesbiennes uit alle omstreken? Het voelt alsof een stuk geschiedenis sterft.

Naar blog

Sauna

Meidendag: eerst met mijn moeder en zus langs oma, dan door naar de sauna. Ik vind het makkelijk om naakt te zijn dit jaar. Ergens afgelopen september vond ik mijn innerlijke hippie en ben ik elk verlangen me te verbergen verloren. We zijn wel het enige gezinsfeestje. Ik moet een memo hebben gemist; ‘lesbisch daten, doe het in Spa Zuiver.’ Er zijn meer vrouwenstellen in het wild dan in de Praxis. Misschien gaat mijn datingleven daar mis, maar het is wel ongedwongener onder ons. Ik lig urenlang als een aangespoelde zeehond in het bubbelbad, tot zelfs mijn laatste masker losweekt.

Naar blog

Jubileum

Ik heb een bijzonder jubileum vandaag; het is twintig jaar geleden dat ik voor het eerst uit de kast kwam. Zoals alle dingen die ik probeer niet te weten, besefte ik pas dat ik lesbisch was toen ik het in mijn eigen woorden las. Het waren de eerste woorden die ik ooit typte. Ik ben nooit meer gestopt. Op 6 februari 1997 vertelde ik het één vriendin. De eerste keer dat het woord ‘lesbisch’ mijn lippen verliet inplaats van mijn vingers. Inmiddels ben ik geoefend, twintig jaar lang coming-outs. Zoals mijn huishomo zegt: “Iemand van die leeftijd zou je daten.”

Naar blog

Discriminatie

Een groot deel van de Nederlanders accepteert homoseksualiteit. In hoeverre, dat verschilt per per persoon. Sommigen vinden het prima als het maar niet in hun kerk voorkomt. Anderen staan voor de vrijheid als ze maar geen kus hoeven te zien. Veel mensen zijn erg voor lesbiennes als ze maar vooral mee kunnen kunnen doen in bed. Een overgroot deel van de Nederlanders discrimineert ons. Niet alleen de mensen uit bovenstaande voorbeelden. Ook degenen die zeggen dat alles kan, maar dat de Gay Pride een overdreven zooitje is. Of degenen die me vragen stellen hoe het nou is in bed. Zelfs […]

Naar blog

Lesbisch online daten

Ik wilde graag schrijven over het datingleven als gescheiden vrouw die ineens in een heel ander digitaal tijdperk vrijgezel is. Oh en ook nog eens lesbisch. Maar om heel eerlijk te zijn is mijn datingleven van de afgelopen jaren veel te saai om een blog mee te vullen. Mijn vriendschappelijke leven heeft gelukkig een hoge vlucht gemaakt. Ik heb oude mensen weer leren kennen. Heel veel nieuwe mensen ontmoet. Connecties in het echte leven gemaakt, omdat facebook pas werkt als je iemand kent en Twitter voor de cynici is. De nieuwe media werkten niet voor mijn contacten zoals ze ooit […]

Naar blog